Ateşe Yürüyoruz..!
Her gün yeni bir facia, yeni bir trajedi…
Artık yas bile tutamıyoruz. Çünkü bir felaketi gömmeden, diğerine yanmaya başlıyoruz.
Ve yine bir Ramazan… Eskiden huzurla anılırdı bu ay, şimdi ise kan, gözyaşı ve kaosla… İsrail’in Gazze’de estirdiği zulüm, Filistin halkının yaşadığı insanlık dramı ve bizim içimizde büyüyen yangın…
Bu yıl Ramazan, sadece Gazze’de değil, kendi ülkemizde de ruhunu kaybetti. Şiddet, yalan, dolan, kaos, kargaşa…
Olan yine halka oluyor. Gücü elinde tutanlar, bir şekilde işin içinden sıyrılmayı biliyor. Ama bu ülkenin dört bir yanında acı var..!
Peki biz farkında mıyız..?
Kendi ülkemizin de adım adım cehenneme çevrilmeye çalışıldığını görebiliyor muyuz..?
*
Bile Bile Lades..!
Hep “tarih tekerrürden ibarettir” deriz ya…
Hayır, tarih tekerrür etmiyor..!
Bu, bile bile ateşe yürümek, bile bile lades demek..!
Bu, geçmişten ders almamak, aynı hataları tekrar etmek ve sorumluların hesap vermemesine göz yummak..!
Ama zaman akıp gidiyor ve biz, bir kez yaşama şansı bulduğumuz bu hayatı kendi ellerimizle cehenneme çeviriyoruz…
Biz neden ve nasıl bu hale geldik..?
*
Kıssadan Hisse Hepimize..!
Bir gün güçlü bir ülkeye geldiler. “Biz dostuz” dediler.
“Özgürlük, refah ve demokrasi getireceğiz” dediler.
Sonra eğildiler ve kulaklarına fısıldadılar:
“Şu kişiyi verin bize. O sizin en büyük düşmanınız. Onu yok edelim, siz de huzura kavuşun.”
Halk duraksadı. O kişiden memnun olmayanlar vardı, baskılarından bıkmış olanlar…
“Belki gerçekten daha iyi bir hayatımız olur” diye düşündüler.
Birkaç kişi “Olmaz, bu bizim iç meselemiz..!” diye ses yükseltti ama çoğunluk sessizdi.
Çünkü “özgürlük, refah ve demokrasi” kulağa hoş geliyordu.
Ve verdiler…
Ama asıl o gün kaybettiler..!
Çünkü çok geçmeden “dost” görünen düşmanlar bayraklarını dikmeye başladı.
Ülkenin malı, halkın geleceği yağmalandı.
Fabrikalar kapandı, topraklar el değiştirdi.
Silahlı gruplar, mafyalar, yabancı istihbaratlar cirit atmaya başladı…
Ve sonra..?
Irak böyle kaybedildi…
Suriye böyle kaybedildi…
Libya böyle kaybedildi…
Peki ya şimdi..?
Şimdi de sıra bizde mi..?!
*
Nedir Bu Sarı Öküz Hikayesi..?
Bir zamanlar bir öküz sürüsü vardı.
Aslanlar sürekli saldırıyordu, ama öküzler birlik oldukça onları püskürtüyordu.
Günlerden bir gün, aslanlardan biri kurnaz bir plan yaptı ve dedi ki:
“Sarı Öküz’ü bize verin, size dokunmayacağız.”
Öküzler inandı. Verdiler.
Bir süre sessizlik oldu.
Ama sonra aslanlar yeniden geldiler.
“Bir öküz daha verin..!” dediler.
Yine verdiler.
Sonra birini daha, birini daha…
…
En sona kalan birkaç öküz birbirine baktı ve sordular birbirlerine :
“Biz ne zaman kaybettik..?
Ve “Biz, Sarı Öküz’ü verdiğimiz gün kaybettik..!” dediler.
İşte o an gerçeği anladılar…
*
Türkiye’nin Sarı Öküz’ü Kim..?
Bizi birbirimize düşürenler kimler..?
Birilerini “hain” ilan edip, içten içe çökertmek isteyenler kimler..?
Bizi birbirimize düşman göstererek bölmek isteyenler kimler..?
Bu gün eğer bu dersi görmezden gelirsek…
Bu gün aynı vaatlere kanarsak…
Bu gün bir Sarı Öküz verirsek…
Yarın biz de bir Irak, bir Suriye oluruz..!
Hatta yarına da kalmaz, şimdiden dağılır, un ufak oluruz..!
*
Koltuğunuz Olacak Ama Vatanınız Olmayacak..!
Heyyy..!
Düşman sevindirenler..!
O dost sandıklarınız varya, seviniyorlar içten içe. Ve hatta asıl onlar harlıyorlar ateşi. Değil mi kimse bunun farkında, görmüyor musunuz olan biteni yanıbaşınızda..!?
Oturup bir düşünün..!
Yoksa çok yakında…
Ne koltuk kalacak, ne vatan..!
Ne malın olacak, ne pulun paran..!
Ve biz…
Sarı Öküz’ü verdiğimiz gün kaybedeceğiz..!
Her şeyi unutsan da bunu, unutma..!
O koltuklara, o makamlara var gücünüzle sarılıyorsunuz ya…
O koltuklarınız olacak ama üzerinde oturacak bir vatanınız kalmayacak..!
Çocuklarınız, torunlarınız enkaz altında bir hayat sürecek…
Ve belki de nefes alacak bir karış toprakları bile olmayacak..!
Peki ya siz..?
O gün geldiğinde, bu gün canınızı dişinize takıp savunduğunuz güç size ne kazandıracak?
Koltuğunuz olacak ama yönetecek bir ülkeniz, sığınacak bir yuvanız kalacak mı..?
Ve utanmadan dönüp diyeceksiniz ki:
“Eskidendi güzel günler…”
Ama bilin ki gelecek nesil bunu bile diyemeyecek..!
Çünkü onların güzel hatırlayacakları hiçbir günü olmayacak bu gidişte..!
*
Artık Uyanmalıyız..!
Tarih, sadece geçmişin hikâyesi değildir.
Tarih, gözümüzü açıp geleceği görmemizi sağlayan bir aynadır..!
O aynaya bakmayı ihmal edersek, aynı hataları tekrar tekrar yaparız ve bir daha asla uyanamayız..!
O yüzden BİZ :
Unutmayacağız..!
Çünkü tarihten ders almazsak, tarih tekerrür eder..!
Birlik olacağız..!
Bizi birbirimize düşman edenlere karşı dimdik duracağız.
Araştıracağız..!
Hiçbir ihmalin üstünün örtülmesine izin vermeyeceğiz..!
Sorgulayacağız..!
Gerçekleri görmekten korkmayacağız..!
Geleceğimizi kendi ellerimizle inşa edeceğiz..!
Kendi ülkemizin, kendi halkımızın, kendi çocuklarımızın geleceğini başkalarının ellerine teslim etmeyeceğiz..!
Çünkü unutma..!
Eğer biz değişmezsek, hiçbir şey değişmez..!
Ve şimdi uyanmazsak, bir daha asla uyanamayabiliriz..!
Birgül Soytürk