Beyaz Önlüğün Görünmeyen Yükü
Hastane koridorlarında yürürken çoğumuz beyaz önlüğü görürüz; ama o önlüğün taşıdığı yükü göremeyiz.
Bir acil serviste gecenin üçünde çalan telefon, yoğun bakımda sabaha kadar süren nöbet, ambulansın sireniyle bölünen bir aile sofrası… Bunlar sağlık çalışanlarının hayatının sıradan parçalarıdır. Toplum uyurken görev başında olan insanlar vardır. Bayramda, depremde, salgında ve en zor anlarda yerlerini terk etmeyen insanlar…
Pandemi bize sağlık çalışanlarının ne kadar hayati bir görev üstlendiğini gösterdi. Balkonlardan alkışlar yükseldi, teşekkürler edildi. Ancak alkışların yerini zamanla sessizlik aldı. Oysa sağlık çalışanlarının omuzlarındaki yük azalmadı; aksine her geçen gün daha da ağırlaştı.
Bugün bir hemşire yalnızca hastasına ilaç vermiyor; psikolojik destek oluyor, aileyi sakinleştiriyor, eksik personelin yükünü taşıyor. Bir ebe yalnızca doğuma girmiyor; yeni bir hayatın ilk tanığı oluyor. Bir paramedik yalnızca yaralı taşımıyor; yaşamla ölüm arasındaki ince çizgide karar veriyor.
Ne yazık ki bu fedakârlığın karşılığında şiddetle karşılaşan, tükenmişlik yaşayan, ekonomik kaygılarla mücadele eden binlerce sağlık çalışanı var.
Emekli sağlık çalışanlarının durumu ise ayrı bir yara. Otuz, kırk yıl boyunca insan hayatına dokunmuş insanlar, bugün geçim hesabı yapmak zorunda kalıyor. Deneyimlerini aktarabilecekleri alanlar yeterince oluşturulmuyor. Oysa sağlık sistemi yalnızca çalışanların değil, emeklilerin bilgi birikiminden de güç alabilir.
Biliyoruz ki güçlü bir sağlık sistemi, yalnızca modern hastanelerle kurulmaz. Güçlü sağlık sistemi, kendini güvende hisseden sağlık çalışanlarıyla kurulur. Şiddetin son bulduğu, emeğin karşılığını bulduğu, emeklilerin unutulmadığı bir düzen mümkündür.
Toplum olarak da bir gerçeği unutmamalıyız: Sağlık çalışanları yalnızca mesleklerini yapmıyor; hayatlarımızın en kırılgan anlarına eşlik ediyor. İlk nefesimizde de son vedamızda da yanımızda olan insanlar onlar.
Belki beyaz önlüğün rengi beyazdır; ama taşıdığı yükün rengi görünmez. İşte o görünmeyen yükü görünür kılmak hepimizin sorumluluğudur.
Çünkü sağlık çalışanına sahip çıkan toplum, aslında kendi geleceğine sahip çıkar...