HEMŞİRELER, EBELER, SAĞLIK TEKNİKER VE TEKNİSYENLERİ NEDEN TEK YUMRUK OLMALI?
Hak aramanın yolu ayrışmaktan değil, birleşmekten geçer!
Sağlık sistemi, yalnızca doktorlardan ya da hastanelerin fiziki imkânlarından ibaret değildir. Bu sistemin görünmeyen kahramanları; hemşireler, ebeler, sağlık teknikerleri ve teknisyenleridir. Hastanın başında sabahlayan, doğumda yeni bir hayata eşlik eden, laboratuvarda teşhise katkı sunan, radyoloji biriminde tanıya ışık tutan, ameliyathanede ve acil servislerde büyük bir sorumluluk üstlenen bu meslek grupları, sağlık hizmetinin vazgeçilmez parçalarıdır.
Peki, bu kadar büyük bir sorumluluğu omuzlayan sağlık çalışanları, haklarını ararken neden aynı güçte bir araya gelemiyor?
Sorunlarımız farklı olabilir, mücadelemiz ortak olmalı!
Hemşirenin sorunu başka, ebenin sorunu başka, sağlık teknikerinin ve teknisyeninin talebi farklı olabilir. Kimi çalışma koşullarının iyileştirilmesini, kimi ücret adaletini, kimi mesleki yetki ve sorumluluklarının korunmasını, kimi de emeklilikte insanca yaşayabileceği bir geliri talep ediyor.
Ancak bütün bu taleplerin ortak bir noktası var: Adil çalışma koşulları, emeğin karşılığını almak, mesleki saygınlık ve insanca yaşam hakkı!
Birbirimizden uzak durarak, sorunlarımızı yalnızca kendi meslek grubumuzun meselesi olarak görerek sonuç almamız mümkün mü? Bir meslek grubunun sesi duyulmadığında diğerleri sessiz kalırsa, yarın aynı sessizlik kendi kapımızı çaldığında kimin desteğini bekleyeceğiz?
Unutmayalım ki bölünmüş sesler kolayca duyulmaz; birleşen sesler ise görmezden gelinemez.
Birlik olmak, aynı olmak değildir!
Tek yumruk olmak, herkesin aynı düşünmesi ya da mesleki farklılıklarını bir kenara bırakması demek değildir. Birlik olmak; farklılıklarımıza rağmen ortak haklarımız etrafında buluşabilmektir.
Hemşire, ebenin emeğini; ebe, teknikerin sorumluluğunu; tekniker, teknisyenin katkısını görmeli ve sahiplenmelidir. Çünkü sağlık hizmeti bir bütündür. Bu bütünün herhangi bir halkası zayıflatıldığında yalnızca çalışanlar değil, sağlık hizmetinin niteliği de zarar görür.
Mesleki dayanışma, yalnızca zor günlerde birbirimizin yanında durmak değildir. Haksızlığa uğrayan meslektaşımızın sesi olmak, ortak talepleri birlikte dile getirmek ve çözüm için kararlı bir duruş sergilemektir.
Birlikte talep edelim, birlikte takip edelim!
Sağlık çalışanlarının sorunları yalnızca konuşulmakla kalmamalı; somut taleplere ve sonuç odaklı bir mücadeleye dönüşmelidir.
Adil ücret politikası, güvenli çalışma ortamı, yeterli personel istihdamı, liyakat esaslı yönetim, mesleki hakların korunması, şiddetin önlenmesi ve emeklilikte insanca yaşam hakkı ortak mücadelemizin temel başlıkları olmalıdır.
Bu taleplerin hayata geçmesi için meslek örgütleri, dernekler, sendikalar ve sağlık çalışanları arasında güçlü bir dayanışma kurulmalıdır. Taleplerimiz açık, mücadelemiz kararlı, birlikteliğimiz sürdürülebilir olmalıdır.
Çünkü haklar kendiliğinden büyümez; haklı taleplerin arkasında güçlü bir dayanışma olduğunda karşılık bulur.
Sağlık çalışanının gücü, dayanışmasındadır!
Bugün sağlık çalışanlarının ihtiyacı yalnızca daha fazla konuşmak değil, birbirini daha fazla duymaktır. Birbirini eleştirmek değil, ortak sorunlarda birbirine omuz vermektir. Meslekler arasında duvarlar örmek değil, haklarımızın etrafında köprüler kurmaktır.
Buradan hemşirelere, ebelere, sağlık teknikerlerine ve teknisyenlerine sesleniyorum:
Gelin, birbirimizin rakibi değil, yol arkadaşı olalım. Birbirimizin sesini kısmayalım; sesimize ses katalım. Haklarımızı ayrı ayrı değil, ortak bir kararlılıkla savunalım.
Çünkü bizim mücadelemiz yalnızca bugünün meselesi değildir. Bizden sonra gelecek sağlık çalışanlarının çalışma koşullarını, mesleki saygınlığını ve geleceğini de ilgilendirmektedir.
Sağlık çalışanları bir araya geldiğinde yalnızca kendi haklarını değil, sağlık sisteminin geleceğini de savunmuş olur.
Sözümüz net, duruşumuz kararlı olmalı:
Birlikte güçlüyüz, birlikte görünürüz, birlikte sonuç alabiliriz!
Unutmayalım; tek tek sesler duyulmayabilir ama aynı haklı amaç için birleşen binlerce ses, hiçbir zaman kolayca görmezden gelinemez.
Sağlık çalışanları bölünerek değil, birleşerek güçlenir. Çünkü haklarımız ortak, emeğimiz değerli, dayanışmamız vazgeçilmezdir.