BEN
Yetmiş yedi yılı Mart yirmi iki
Taflan'da doğan bir çel olmuşum ben
Rahmetli annemle babamın ilki
İlk evlat, baldan da bal olmuşum ben
Kırıp döktüğümü sayamamışlar
Öf demeye bile kıyamamışlar
İlk göz ağrısına doyamamışlar
Gözden aşkla taşan sel olmuşum ben
Taflan'da okudum ilkle ortayı
Futbolu çok sevdim, bir de oltayı
Haksızlık görünce attım voltayı
Namerde o yaşta kıl olmuşum ben
Liseyi okudum baba sanatta
Sevdam için kavgam olmuştu hatta
Vatan için oldu dilim feryatta
Hak için baş koyan kul olmuşum ben
Doksan yedi yılı askere gittim
Annemi kaybedip onunla yittim
Askerden sonra da babamla bittim
Bu sinir harbinde del olmuşum ben
Yıllar geçse bile yüreğim özler
Şefkat göremedi çileli gözler
Havada uçuştu palavra sözler
Yakının gözünde el olmuşum ben
Herkes çok yiyorken ben doydum azla
İmtihan oldum ben kışın ayazla
Ayağa kalkmışım Hakk'a niyazla
Evlenip kök, gövde, dal olmuşum ben
Durmuş TUNACIK