İYİYİM DEDİĞİM GÜN
‘’Nasılsın?’’ dedin.
Yutkundum.
Bir ‘’hiçbir şey’’ büyüdü boğazımda.
Ama ‘’İyiyim’’ dedim yine de.
O an başladı kaybolmak.
Çünkü içimde fırtına varken
Dışımda sakin görünmeye çalıştım.
Bir yangını susarak söndürmeye kalktım.
İyiyim dediğim gün,
Kendimden eksildim biraz.
Gülüşümde bir çöküntü,
Sesimde bir uzaklık vardı.
Bazen iyiyim demek,
Yardım istememek değil…
Kimseye yük olmamaktır.
Ama en çok da kendi yüküme katlanamamaktır artık.
SEVCAN TANRIVERDİ