YOKLUĞUNA ANLAM YÜKLEDİM
Birkaç gün öncesine kadar,
Yokluğun bile konuşuyordu benimle.
Gelmeyişini bekleyiş saydım,
Susuşunu şiir belledim.
Ama yetti artık.
Bir zamanlar adını dua gibi fısıldadığım kalbim,
Artık senden sessizce vazgeçti.
Sana yol açtım içimde,
Sen yürümemeyi tercih ettin.
Ben yokluğuna anlam yüklerken,
Sen varlığını bile eksik ettin.
Ve şimdi…
Bir karar gibi değil,
Bir iyileşme gibi oldu gidişin.
Seni hayatımdan çıkardım…
Yokluğunu da yanında götürdüm.