BÖYLE ACI YOKMUŞ İNSAN ÖMRÜNDE
Sakarya nın duman çöktü dağına
Gülüm soldu ,Hazan düştü bağıma
Senin yokluğuna dayanmak çok zor
Allah’a duamdır alsın yanına
Tamerim umudum sana bağladım
Acı haber geldi sessiz ağladım.
Çıkardım hayattan bütün renkleri
Senden sonra karaları bağladım
Seni özlüyorum uyandığım an
Ne dualar ettim senin ardından
İyi ki bir tanem evlat bıraktın
Ada kızım bize senden armağan
Bazen bakıyorum beni izliyor
Bir görseydin onu sana benziyor
Saçları sapsarı teni kar beyaz
Aynı senin kokun,sana benziyor
Ne güzel evlattın ,çekmedim kahrın.
Hayat ne zor imiş akıttı zehrin
Bağrım ateş düştü ,kor olup yaktın
Bütün ışıkları söndü bu şehrin.
Neşeyle arama duvarlar ördük
Dost bildiklerimi yaşayıp gördük
Kapıyı kapattık,perdeler örttük
Ekmeği acıya banıp ta yedik
Şehadet şerbeti içtiğin günde
acılar bıraktın benim serimde
Çok acılar gördüğümü sanmıştım
Böyle acı yokmuş insan ömründe
SELMA MERİÇ