SELHAN ÖZDEMİRLE DUYGU SELİ 'DOST BİLDİKLERİM'
Hayat her daim insana iyi davranmaz. Yaşamımın engebeli yollarında yürürken güldüğümde oldu, çok ağladığımda. Kendimce çok sevdim, sevildim. Babacığım nazlı kızı, anneciğimin kınalı kuzusu eşimin de sevdalısıydım hep. Beni birer terk edip elimden kuş gibi uçtular. Nereden bilirdim bir gün hasret gözyaşlarına boğulacağım. Ve işte o günlerde kalemime sarıldım. Avuntum oldu şiirlerim. Yeşil gözlerim sanata sarıldıımda geleceğe umutla bakmayı öğrendi. Son katıldığım TYT Türk televizyonu 'SEDA SAYANLA HERŞEY BU MASADA' programında sevgili Seda hanıma ekran başı önünde döktüm içimi. Biz gazeteciler gezmek, görmek ve yazmak için (gözlemlemek) gezi yaparız. Başka gözle bakarız gezdiğimiz her şehire, mekana. Yurt dışı ve yurt içi gezilerimde hava müsaitse yazılarımı daktilomla nostaljik dünyamda açık havada yazdım. Yazmak bana sevinç veriyor. Ben yazarınız, şair, bestekar, biraz yorumcu, bestekar iyi insan Selhan Özdemir. Mutlu olmaya çalıştım. Yanımda çoğu zaman yakın zamanda kaybettiğim can dostum tobi Lee vardı. (Cüce Lee pekin cinsi bir köpekti) Elime verildiği gün aklıma gözlerim dolar.Küçücüktü. Hasretle anarım.
MUTLULUK TERCİHTİR, ŞANSIN DEĞİL
BAZEN AYAK İZLERİNDEN TANIRSIN GELEN TEHLİKEYİ
BAKARSIN Kİ:
YOKTAN VAR OLAN SIFIRLANMIŞ MAKSADIM
DİYORSAN Kİ SUYA YAZARIM İÇİMDEKİ ÇOŞKUYU
VEYA KİTAPLARDA OKURUM
KOLUMU BİLE KIPIRDATMAM
O ZAMAN BENDEN SÖYLEMESİ DOST
ELİNDEN AVUCUNDAN GÜVERCİN GİBİ UÇAR GİDER HUZURUN
Tatlı iki söz. Minik bir buse. Yapılan küçük bir iyilik. Ben sevildikçe bulutların üzerinde gibi olurum. Farkımızı fark etmeliyiz. İçinde saklanan sanatçıyı, sporcuyu ince ruhu bırakın ki kendilerine toplumda yer bulsunlar.
4 Nisan Dünya sokak hayvanları koruma günü. Özellikle sokakta yaşayan hayvanlarımızı koruma farkındalığımız için hiştt 'Sokakta da yardıma muhtaç canlılar var hatırla' günü. Sevimli dostlarımızın korunmaya, yaşamaya bakılmaya ihtiyaçları vardır.
Hemen bir şiirim geldi aklıma. Sizlerle paylaşayım.
GÖKYÜZÜ MAVİYDİ
YERYÜZÜ YEŞİL
GÖZLERİ BENZERDİ BAKIŞI ASİL
Bana bu şiirim Çok sevdiğim komşumun köpeği Sibirya kurdu (Haski) 'nu hatırlattı. Haski cinsi dostlarımız yüzyıllarca kızak çekme, ren geyiği çobanlığı, bekçilik yapmıştır. Kutup bölgesinde kızak köpeğidir. İstanbulda yürürken rastlamıştım. Çok soğukta komşumuzun köpeğin üzerine bir elbise giydirdiğini fark ettim Sordum. Onun bünyesi de bizim iklime alışmış, çok soğukta üşüyormuş. Kıyamam ben ona. O keskin gözleriyle bana baktı ve yürümeye devam ettiler.
Selhan Özdemir.