KÖYDEN KENTE GÖÇ
Yeşili,mis gibi kekik kokan ,yaylaları,oksijen yüklü tertemiz havası.
Bahar geldiğinde,henüz yeni doğmuş,küçücük kuzular,çobanın kaval sesl.
Doğayla iç içe,yaşadığımız.O,güzelim köylerimiz.
Kim bırakıp da gitmek ister,köyünü kasabasını.Şehre gidenin,bir çok sorunu olur.Çocukları büyür, ,onlara iş bulmak zorundadırlar.Şehri kurtuluş gibi görürler ama. şehre geldiklerinde ise,aradıklarını bulamazlar.Köyde,başlarını sokacak bir evleri vardı.Küçüktü ama,sıcacıktı.
Büyük şehirlerin,yaşamı zordur.
Kalabalık bir aile,şehre geldiğinde, ne yer, ne içer.Köyünden getirdikleri,birkaç günde tükenir.şehirlerin ulaşım sorunu var,birkaç araba değiştirmek zorunda kalırsın. ,ev kira içtiğin suyu bile parayla satın alırsın.Kazandığın,. birkaç kuruşta su gibi akıp gider .Nasıl aramazsın köyünü ? Günlerin kısa olduğu kış günlerinde,büyük şehirlerde yaşam daha zorlaşır.Köylerde kasabalarda,herkes,evine sıcak yuvasına,çekilir .yemeğini yer,dinlenir; büyük şehirde insanlar,hala yollardadır.Geç saatlerde eve gelir, ne yemek yiyecek hali kalmıştır, ne de,eşi ve çocukları ile sohbet edecek morali vardır.Yorgundur,sinirlidir,eve gelinceye kadar,araba beklemekten,araba değiştirmekten,yorulmuş,bi tap düşmüştür.
Köyde ise yaşam bir başkadır.Çiftçilik zor olsa da,Kendin ekip,kendin biçersin.Alın terin.Hepsi kendi emeğinin karşılığı,şehirde yaşam daha zordur ama bir defa köyünü terk edip gelmişlerdir .Dönmek zor gelir.
Her sohbetlerinde,çaylarını yudumlarken,ah keşke şimdi köyde olsaydık köyün pınarından akan buz gibi suyunu içseydik
.Ekmeğimizi kendimiz yapardık.Ne güzel ,mis gibi kokardı, köyümüze gitmek.Havasını solumak.Anamızın,pişirdiği,tandır,bazlama ekmeğini yemek bir daha kısmet olacak mı?
Köyde hayat güzeldi.Şehirde hayallerin,umutların,biter Duyguların körleşir.Farkında olmadan sen de bitersin. ;Ayak uydurmak çok zordur büyük şehre;
SELMA MERİÇ