MEKTUP: MAZİDE KALANA
Sevgili mazide kalan,
Bu mektup sana gelmeyecek, biliyorum.
Ama yine de yazmak istedim.
Çünkü bazı duygular sadece susularak değil,
Yazılarak da yaşanır.
Sen artık geçmişte kalan bir isim değil, bir duygusun içimde.
Ne zaman içim daralsa ne zaman gözlerim bir boşluğa takılsa,
Hep seni buluyorum o sessizliğin içinde.
Seninle geçen zamanlar şimdi bir müzik gibi çalıyor zihnimde.
Ama sesi sadece bana ait.
Kimse duymuyor, kimse senin olduğun yeri bilmiyor benden başka.
Mazide kaldın, evet.
Ama ben o maziyi her gün tekrar yaşıyorum.
Bazen bir fotoğrafta, bazen bir kelimede, bazen yazarken parmaklarımda titreyen bir anıda.
Bu mektup bir çağrı değil.
Gel demiyorum.
Sadece bil…
Seninle geçen her şey, şimdi içimde şiir oldu.
Mazide kalmadın aslında.
Ben seni, kendimde sakladım.
Kalbinde geçmişi hala yaşayan bir kadın.
Sevcan Tanrıverdi