" SABAHA KARŞI "
"Bu günde çaldı yorgun eskimiş saatimin alarmı .
Yolum uzun al aça le çıkmak istedim !..
Her zamanki gibi eski yıkılmaya yüz tutmuş .
Oturduğum apartmanın birinci katında yeni bir güne başlamanın hayaliyle uyandım. Kapıyı açıp ayakkabımın kopan, bağcığını bağlarken hayatımın en korkunç anı posta kutusuna bırakılmış o zarfla başladı..! zarf uzun zamandır haber alamadığım arkadaşımdan dı. Merdivenin kırık korkuluğundan tutunarak usulce indim merdivenleri..! Dışarıyı yağmur çamur deryasına cevirmiş! .. Kaldırım taşları sökülürcesine .Yağmur hala çiseliyordu.. Gökyüzünden düşen yağmur damlaları birer aşk hikayesini anlatırcasına ! Toprakla buluşmak için sabırsızlanıyordu adeta.. Kaldırım kenarlarındaki çukurlarda biriken yağmur suları tokat dibi çarpıyordu yanımdan geçen arabanın camlarına .. İki çocuk geçti yanımdan kol kola girmiş yağmurdan ıslanmış üşüyorlardı belli ki.. Sokaklar sabahın karanlığıyla boğuşurken bir o kadarda ürpertici havası vardı.. Her zaman geçtiğin o sokaklar farklıydı kokusu üzerime sinmiş titriyordu dizlerim geri gidiyordu sanki yol yön değiştirmiş gibiydi. Güneşin simsiyah yağmur bulutlarını zorlayarak altın rengi ışığını saçmaya çalışıyordu ! Otobüs durağına vardığımda ! Kimsenin olmadığı yıkık, dökük bir evin önünde " güzelliği hariç her şeyini kaybetmiş bir tas çorbaya muhtaç dizlerinin üzerin çökmüş alaca karanlıkta ıslak kaldırıma uzun boylu bir adam ,la konuşuyor kadın adam keyfi keder bir o kadarda sinirli ve oldukça serti ; o masumun viran olmuş hayatının yok oluşunu izledim utancımda gözlerim kopmuş ayakkabı bağcığıma takılsa da kulağım o masumun haykırışlarındaydı..! Keşke bu sabah eskimiş saatimin, çalmasaydı zili takılsaydı yel kovan, yada akrebi .Bir korku vardı yüreğim titriyordu yürürken tıpkı ayaklarımın beni geriye çektiği gibi hiç böyle olmamıştım ..! posta kutusuna bırakılan zarftan mı ? yoksa "şahit " olduğum , o masumun göz yaşlarından mı ? Kulağımı tırmalıyor o ses saatler geçse de .. yazar Serpil DEMİR