Son Şans
Yıllarca toplumun tüm kesimlerine, ülkenin ve demokrasinin önündeki en büyük engelin bürokratik vesayet olduğu anlatıldı. Atanmışların, seçilmiş ve meşru hükümetler üzerinde baskı kurduğu; bununla mücadele edilerek Türkiye’nin çağdaş uygarlık seviyesine taşınacağı vaat edildi.
Yoksulluk, yolsuzluk ve yasakları ortadan kaldırma iddiasıyla halkın desteğini kazanan bir siyasi parti, Cumhuriyet tarihinin en uzun süreli tek başına iktidarını elde etti.
Devletin temel organları olan yasama, yürütme ve yargının birbirinden ayrılması, tam bağımsız hale gelmesi ve toplumun daha çağdaş, özgürlükçü bir anayasal düzene kavuşması amacıyla; üçü referandum yoluyla olmak üzere anayasa tam 12 kez değiştirildi.
Kamu yatırımlarının daha hızlı, adil, şeffaf ve ayrıcalıklardan uzak bir şekilde yürütülmesi hedefiyle, iktidar süresince Kamu İhale Kanunu 206 kez değiştirildi.
Her seçim döneminde; hırsızlığın, sahteciliğin ve ahlaki yozlaşmanın olmadığı, erdemli ve temiz bir toplum inşa etme vaadi öne çıkarıldı. “Altın nesil” söylemi de bu vaatlerin önemli bir parçasıydı.
Aradan tam 24 yıl geçti.
Şimdi herkes elini vicdanına koyup düşünsün:
Maruz kaldığımız kötülüklerin, adaletsizliklerin etkisiyle adeta bir toplumsal mutasyona uğradık. İnsanlığımızı şekillendiren değerler aşındı.
Ne yaparsak yapalım yüzümüz kızarmıyor, başımız öne eğilmiyor.
İşçi, emekli, dul ve yetim aldığı maaşla temel ihtiyaçlarını karşılayamaz hale geldi.
Öğrenciler okula aç gidiyor.
Çocuklar yatağa aç giriyor.
Daha acısı bütün bunlar yaşanırken toplumun önemli kısmının bunu sıradan kabullendiği künt bir dönemden geçiyoruz.
Önümüze gelecek ilk sandığı, ülkemiz adına son bir fırsat olarak görüyorum.
Çünkü erdemli toplumlar, yanlışlarla yüzleşme ve kendini yenileme cesareti gösterebilen toplumlardır.
Aksi takdirde,
İbn-i Haldun’un Mukaddime adlı eserinde anlattığı gibi; devletlerin nasıl çöktüğünü ve milletlerin nasıl yok oluşa sürüklendiğini yaşayarak öğreneceğiz.
İyilikle ve sevgiyle kalın…