Gördüğümüzden mi Korkuyoruz, Yoksa Etkisinden Mi?
Hayatta başımıza bir sürü şey gelir. Bazen bir ses korkutur insanı, bazen bir kişi, bazen de sadece bir görüntü... Peki, biz bunlardan gerçekten korkuyor muyuz, yoksa asıl korktuğumuz şey onların yaratacağı etkiler mi? Gelin, bir örnek üzerinden gidelim.
Dışarıda büyük bir gök gürültüsü olduğunda irkilir ve korkarız. Peki, asıl korktuğumuz şey o an duyduğumuz ses midir? Hayır. Bilinçaltımız bizi o sesin kendisinden korktuğumuza dair o kadar büyük bir oyunla kandırmıştır ki asıl meseleyi gözden kaçırırız. Biz sesten değil; o sesin arkasından gelebilecek etkilerden, yani bir yıldırımın düşme ihtimalinden korkarız. Sesin aslında tek başına fiziksel bir zararı yoktur, ancak işaret ettiği etki büyüktür.
Bunun hayattaki bir diğer örneği ise insanlardır.
Bir insan dışarıdan çok iyi niyetli, tecrübeli ve bilge görünebilir. Kendisini böyle pazarlayan biri bizi kandırdığında, bizde bıraktığı asıl hasar derin bir "güvensizlik" hissidir. İşte biz o insandan değil, bize yaşatacağı bu güvensizlik etkisinden korkarız. Yani ne sesten ne de insanlardan... Sadece yapabileceklerinden çekiniriz.
Peki, Bu Durumda Ne Yapabiliriz?
Kendimizi İkna Etmek
Öncelikle zihnimizi, sesten değil onun getireceği etkilerden korktuğumuz konusunda ikna etmeliyiz. Bu belki ilk başta çok zordur ama insan kendine inanırsa başaramayacağı hiçbir şey yoktur. Bu korkuyu aşmak için içsel olumlamalar yapabilir, kendi kendimize mantıklı telkinlerde bulunabiliriz.
Psikolojik Destek Almak
Eğer bu korkular ve güvensizlik hissi hayatımızı kısıtlayacak kadar ileri bir boyuta ulaşırsa bir psikiyatrist veya rehberlik danışmanından profesyonel destek almalıyız. Çünkü zamanında çözülmeyen bu yoğun kaygılar, ilerleyen süreçte panik atak gibi ciddi durumlara dönüşebilir. Sırf buna sebep olan sesler veya insanlar yüzünden sağlığımızdan olmamalıyız, en önemlisi de hayatımızı karartmamalıyız.
Sonuç Olarak
Asıl korkumuz çevresel faktörler değil; içimizde bir türlü aşamadığımız güvensizliklerimiz ve korkularımızdır. Buradaki konu, hayatta kimseye güvenmemek asla değildir. Unutmayalım ki ilaç da dozunda güzeldir. Eğer o dozu fazla kaçırırsanız şifa beklediğiniz şey size zehir olarak geri döner.
Kendi iç dünyasını çözmüş, korkularının kaynağını iyi analiz etmiş bir insanı ise bu hayatta kolay kolay kimse kandıramaz.
Son Olarak
Hayat, dışarıdaki gürültüyü susturmak için harcadığınız çaba değil; içinizdeki sessiz gücü keşfetme yolculuğudur. Unutmayın; bizi sarsan rüzgâr değil, kendi kökümüzün zayıflığıdır...