Sen...
Sen; bölük pörçük uykularımın sadık durağı,
sen kalbinin kıyısın da sabahlayıp çiyinden yudum yudum içtiğim..
Gökyüzünü gizemli örtüsüyle sarınca geceler, kayan yıldızlara bakıp dilek tuttuğum,
sana olan özlemimi düşen kirpiklerim de sakladığım.
Buğday başaklarının bereketiyle çoğaltıp, dalga dalga içine aktığımsın aşkım.
Beni ne kadar seviyorsun diyorsun ya?
Kollarımı iki yana açıp daha ne diyeyim masumca,
sen denizlerde ki kum tanelerinin misliyle sevdiğim.
Hayallerimin başımı döndüren kahramanı,
terin de eridiğim erim.
Sen daha söylenmemiş sözüm özüm iki gözüm.
Sensiz çıkmaz sokaklara girip kaybolduğum, yolum yönüm yarimsin.
Pencerem de ki yaseminlerin kokusun da gözümü sen diye açtığım,
sıcacık güvenli koynuna ben gibi nakışlandığım.
Kulağımda ki fısıltım yanağımda ki ışıltım.
Sen dilimin balı kaymağı en sevgili sözü sevgilim..
Bi dokun da ruhuma ruhum,
çiçeklensin yolum umudum, seninle tutuşsun sol yanım..
Seninle sende kaybolayım...
Aşk'la..
elene Nermin