KAÇILMASI GEREKENLER
Bismillahirrahmanirrahim.
1. İblis
2. Nefis
3. Kötü arkadaş
4. Kötü din adamı
Yazdıklarımızın hepsi insanı helâke sürükler. Sırasıyla anlatmaya çalışalım, biiznillah.
İblis, sağdan, soldan, alttan, üstten gelerek seni yoldan çıkarmaya çalışır.
Öyle vesveseler verir ki, sen onu dinledikçe kendinden olduğunu sanmaya başlarsın ve sonun helâke gitmeye başlar.
Şeytan zehiri ufak ufak atmaya başlar ve zehir zamanla tüm vücudu sarar.
(A‘râf 17)
“Elbette onlara önlerinden, arkalarından, sağlarından, sollarından sokulacağım ve sen onların çoğunu şükredenlerden bulmayacaksın!” dedi.
(A‘râf 27)
“Ey Âdemoğulları! Şeytan, ana-babanızı ayıp yerlerini kendilerine göstermek için elbiselerini soyarak cennetten çıkardığı gibi sizi de aldatmasın!”
(Furkan 29)
“Şeytan insanı (uçuruma sürükler, sonra da) yüzüstü bırakıp rezil rüsva eder.”
(Kehf 50)
“Şimdi siz beni bırakıp da iblisi ve onun zürriyetini mi dost ediniyorsunuz?! Hâlbuki onlar sizin düşmanınızdır!”
Hadis:
Abdullah bin Mesud (r.a.) der ki, Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:
“Muhakkak ki şeytanın ve meleğin insanoğlunun kalbi üzerinde yönlendirici tesiri vardır. Şeytanın tesiri kötülüğe sevk etmeye ve hakkı yalanlamaya, meleğin tesiri ise hayra doğru ve hakkı tasdik etmeye yöneliktir. Meleğe ait hayra yönelik tesiri gönlünde hisseden kimse bunu Allah’tan bilsin ve Allah’a hamd etsin. Kendisini kötülük tarafına çekmeye çalışan bir tesir hisseden kimse de kovulmuş şeytanın şerrinden Cenâb-ı Hakk’a sığınsın.”
Sonra Resûlullah şu âyet-i kerimeyi okudu:
“Şeytan sizi fakirlikle korkutur ve size çirkinlikleri telkin eder.”
(Bakara 2/268)
(Tirmizî, Tefsîr, 2/2988)
Sebre b. Ebû Fâkih’in (r.a.) işittiğine göre Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
“Şeytan, her fırsatta âdemoğlunun karşısına çıkar. İslâm’a giden yolda da önüne çıkar ve ‘Sen şimdi Müslüman olup dinini, babanın ve atalarının dinini terk mi edeceksin?’ der. O kişi şeytanı dinlemez ve Müslüman olur…”
(Nesâî, Cihâd, 19)
2. Nefis;
İçerdeki zehiri bal gösteren, haramı helal hissettiren en tehlikeli düşmanlardan biridir.
Nefis iki şeye çok düşkündür: Biri mal, diğeri şehvettir.
Şeytan söyler, nefis ister.
Fedâle b. Ubeyd’in (r.a.) naklettiğine göre Resûlullah (s.a.v.) Veda Haccı’nda şöyle buyurmuştur:
“Mücahid, Yüce Allah’a itaat yolunda nefsinin isteklerine karşı mücadele eden kimsedir.”
(İbn Hanbel, VI, 22; Tirmizî, Fedâilü’l-cihâd, 2)
Şeddâd b. Evs’ten (r.a.) rivayet edildiğine göre Hz. Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
“Akıllı kişi, nefsine hâkim olan ve ölüm sonrası için çalışandır. Zavallı (ahmak) kişi ise nefsinin arzu ve isteklerine uyan ve buna rağmen hâlâ Allah’tan iyilik temenni edendir.”
(Tirmizî, Sıfatü’l-kıyâme, 25; İbn Mâce, Zühd, 31)
3. Kötü arkadaş;
Seni zinaya, içkiye, kumara ve tüm kötü alışkanlıklara sürükler; imansız gitmene sebep olur.
Ebû Hüreyre’den nakledildiğine göre Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
“Kişi dostunun dini üzeredir. Bu yüzden her biriniz, kiminle dostluk ettiğine dikkat etsin.”
(Tirmizî, Zühd, 45; Ebû Dâvûd, Edeb, 16)
Ebû Mûsâ el-Eş’arî (r.a.)’den rivayet edildiğine göre Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
“İyi ve kötü arkadaşın hali, güzel koku satanla körük çekenin haline benzer. Misk satan ya sana kokusundan verir, ya sen satın alırsın ya da en azından güzel koku koklamış olursun. Körük çeken ise ya elbiseni yakar ya da en azından kötü kokusundan rahatsız olursun.”
(Buhârî; Müslim; Ebû Dâvûd)
Ebû Saîd’den (r.a.) rivayet edildiğine göre Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
“Sadece müminle arkadaş ol! Yemeğini de ancak takva sahibi olan yesin!”
(Tirmizî, Zühd, 55; Ebû Dâvûd, Edeb, 16)
4. Kötü din adamı;
Çabası midesi, uçkuru ve çıkarı olan kimsedir. Seni Allah’a bağlaması gerekirken kendine bağlar.
Hem dünyanı hem ahiretini tarumar eder.
Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
“Âlimlerin en kötüsü, insanların en kötüsüdür.”
(Bezzâr)
“Kıyamette bir din görevlisi getirilip cehenneme atılır. Cehennemdekiler ona, ‘Sen dünyada dinin emirlerini bildirirdin, niçin bu azaba düştün?’ derler. O da, ‘İnsanlara yapmayın derdim, kendim yapardım; yapın dediklerimi yapmazdım. Bunun cezasını çekiyorum.’ der.”
(Buhârî)
“Miraca çıkınca, ateşten makaslarla dudaklarını kesenleri gördüm. Her kesilişte dudakları yeniden tamamlanıyordu. Cebrâil (a.s.), ‘Bunlar din görevlileridir; yapmadıklarını söylerler ve Allah’ın kitabıyla amel etmezler.’ dedi.”
(Beyhakî)
“Kıyamette en şiddetli azap, ilmi kendine fayda vermeyen din görevlisinedir.”
(Beyhakî)
Dua:
Allah’ım! Şeytanın vesvesesinden, nefsin arzularından, kötü arkadaşın şerrinden, kibirli âlimin ve şerli hocanın şerrinden Sana sığınırım.
Âmin yâ Muîn, celle celâlühû.
“Cehennemde azap çekenlerden bazılarının yaydıkları kötü kokular, diğerlerine ateşten daha fazla azap verir. ‘Sen ne günah işledin ki böyle pis koku çıkarıyorsun?’ diye sorulunca, ‘Ben din görevlisiydim, bildiklerimi yapmazdım.’ der.”
(İmam Ahmed)