İLİŞKİLERDE BİTMEYEN TÜKETİM ARZUSU
Evlilik, iki insanın hayatı paylaşma kararıdır; bir tarafın diğerine sınırsız talepler sunacağı bir anlaşma değildir. Ne var ki günümüzde bazı insanlar evliliği sevgi ve ortak emek yerine, ulaşmak istedikleri yaşam standardının bir aracı gibi görebilmektedir.
Özellikle bazı kişiler daha evlenmeden uzun bir istek listesi hazırlamaktadır. "Evlenirsem şu semtte oturacağım, şu marka eşyaları alacağım, şu büyüklükte ev olacak, her yıl birkaç kez tatile çıkılacak, sürekli dışarıda yemek yenilecek" gibi beklentiler, zaman zaman ilişkinin önüne geçebilmektedir. Oysa evlilik bir proje değil, birlikte kurulan bir hayattır.
Daha düşündürücü olan ise, bazı insanların karşı tarafın maddi imkanlarını adeta bir görev gibi görmesidir. "Erkek ödemeli", "Erkek sürekli hediye almalı", "Erkek beni sürekli gezdirmeli", "Erkek her istediğimi karşılamalı" anlayışı, sağlıklı bir ilişkinin ruhuna aykırıdır. Çünkü böyle bir yaklaşımda paylaşım değil, tek taraflı beklenti vardır.
Gerçek sevgi, insanın karşısındakini kredi kartının limitiyle değerlendirmemesidir. Bir insanın değeri, götürdüğü restoranın fiyatıyla ya da aldığı hediyenin markasıyla ölçülemez. Eğer bir ilişkinin temelinde sürekli maddi beklentiler varsa, zamanla sevgi yerini hesap kitap duygusuna bırakabilir.
Bazı insanlar ise sahip oldukları şeylerden çok, başkalarına gösterecekleri şeylerle ilgilenirler. Daha birkaç yıllık eşyaları değiştirmek, sırf modası geçti diye yenisini almak, kullanılabilir durumdaki ürünleri gözden çıkarmak, çoğu zaman ihtiyaçtan değil gösteriş arzusundan kaynaklanır. Oysa israfın normalleştiği yerde huzur değil, tatminsizlik büyür. Çünkü gösteriş üzerine kurulan mutluluğun sonu yoktur; bugün alınan yarın sıradan gelir ve insan sürekli daha fazlasını istemeye başlar.
Mutlu bir evlilikte eşler birbirlerine yük olmaya değil, destek olmaya çalışırlar. Bir tarafın sürekli istemesi, diğer tarafın sürekli yetişmeye çalışması zamanla yorgunluk ve kırgınlık oluşturur. Çünkü hiçbir insan, sevgisinin sürekli maddi harcamalarla ölçülmesini istemez.
Gerçek zenginlik, her istediğini almak değil; sahip olduklarının kıymetini bilmektir. Gerçek olgunluk ise, lüksün peşinden koşmak yerine huzuru koruyabilmektir. Bir insanın karakteri; oturduğu evin büyüklüğüyle, gittiği tatillerle ya da kullandığı markalarla değil, hayata ve insanlara karşı sergilediği tavırla belli olur.
Günümüzde bazı insanların mutluluğu ve değeri sahip oldukları şeylerle ölçmeye başlaması, ilişkileri de olumsuz etkileyen bir durum haline gelmiştir. Özellikle sosyal medyanın etkisiyle birçok kişi, gerçek hayat ile gösteriş amaçlı sergilenen hayatları birbirine karıştırmaktadır. Bunun sonucunda da bazı ilişkilerde sevgi, saygı ve anlayış yerine; lüks mekanlar, pahalı hediyeler, sık tatiller ve bitmek bilmeyen maddi beklentiler ön plana çıkmaktadır.
Elbette insanın güzel bir hayat istemesi yanlış değildir. Güzel bir restoranda yemek yemek, zaman zaman tatile çıkmak ya da sevdiği insandan hediye almak herkesin hoşuna gidebilir. Ancak sorun, bunların bir ihtiyaç olmaktan çıkıp zorunlu beklenti haline gelmesinde başlar. Çünkü bir ilişkide sürekli daha fazlasını istemek, zamanla karşı taraf üzerinde ağır bir yük oluşturur.
Düşünün ki bir insan elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyor. Çalışıyor, emek veriyor, evine katkı sağlıyor. Buna rağmen karşısındaki kişi sürekli daha pahalı mekanlar, daha lüks tatiller, daha fazla alışveriş ve daha gösterişli bir yaşam talep ediyorsa, ortada sağlıklı bir paylaşım değil, bitmeyen bir tüketim yarışı vardır. Böyle bir durumda sevgi geri planda kalırken maddi imkanlar ön plana çıkar.
Aslında gerçek mutluluk çoğu zaman sade şeylerde saklıdır. Sevilen insanla içilen bir bardak çay, yapılan samimi bir sohbet ya da birlikte geçirilen huzurlu bir gün; çoğu zaman en pahalı tatillerden bile daha değerli olabilir. Çünkü insanın kalbini dolduran şey para değil, aidiyet ve sevgidir.
Evlilik de yalnızca tüketmek üzerine kurulmamalıdır. Eşlerin ortak bir hayat kurarken geleceği düşünmesi, tasarruf yapması ve imkanlarını bilinçli kullanması gerekir. İster zengin olsun ister orta gelirli olsun, sürekli savurgan davranmak uzun vadede doğru değildir. Çünkü para ne kadar çok olursa olsun, bilinçsiz harcandığında tükenebilir. Asıl önemli olan sahip olunan imkanları akıllıca kullanabilmektir.
Örneğin yaz aylarında yapılan bir haftalık güzel bir tatil birçok insan için yeterli olabilir. Bunun dışında yıl boyunca sürekli lüks otellerde konaklamak, her fırsatta pahalı seyahatlere çıkmak ya da bunu bir yaşam standardı haline getirmek çoğu zaman ihtiyaçtan çok gösteriş isteğini yansıtır. Aynı durum kış tatilleri için de geçerlidir. Elbette isteyen kayak yapabilir, seyahat edebilir; ancak bunların mutluluğun şartı gibi görülmesi doğru değildir.
Bir başka sorun da yapılan harcamaların bazen gerçekten keyif almak için değil, başkalarına göstermek için yapılmasıdır. İnsanlar zaman zaman çevrelerine hava atmak, sosyal medyada beğeni toplamak veya başkalarının imrenmesini sağlamak amacıyla yaşadıklarını sergileyebilmektedir. Oysa gösteriş üzerine kurulan mutluluk çok kırılgandır. Çünkü insan bir süre sonra kendi istekleri için değil, başkalarının beklentileri için yaşamaya başlar.
Ne yazık ki bazı kişiler, sahip oldukları şeyleri kişiliklerinin bir parçası haline getirirler. Gittikleri mekanlarla, giydikleri markalarla veya yaptıkları tatillerle değer kazandıklarını düşünürler. Halbuki insanın değeri bunlarla ölçülmez. İyi kalpli olmak, dürüst olmak, emek vermek, vefalı olmak ve sevdiklerine destek olmak çok daha kıymetli özelliklerdir.
İlişkilerde önemli olan, karşı tarafın cebine değil kalbine bakabilmektir. Sürekli maddi beklentiler içinde olmak, zamanla sevgiyi de yıpratabilir. Çünkü insan kendisini sevildiği için değil, sağladığı imkanlar nedeniyle yanında tutuluyormuş gibi hissedebilir. Bu da ilişkinin temelini zedeler.
Gerçek olgunluk, eldeki imkanların kıymetini bilmektir. Sürekli daha fazlasını istemek yerine sahip olunan güzelliklere şükredebilmek, insanı hem daha huzurlu hem de daha mutlu yapar. Gösterişin peşinde koşan hayatlar dışarıdan parlak görünebilir; ancak kalıcı mutluluk çoğu zaman sadelikte, paylaşımda ve karşılıklı anlayışta bulunur.
Sonuç olarak bir ilişkinin değeri lüks mekanlarla, pahalı hediyelerle veya sayısız tatille ölçülmez. Bunlar hayatı zaman zaman güzelleştirebilir, ancak ilişkinin temelini oluşturamaz. Sağlam ilişkiler; sevgi, saygı, fedakarlık ve ortak emek üzerine kurulur. Gösteriş geçicidir, fakat samimiyet ve gerçek sevgi uzun yıllar boyunca insanın hayatını güzelleştirmeye devam eder.
ÖZLEM GÜRBÜZ