Portakal Kokusunda Tren Yolculuğu
Hızlı tren perona yanaşırken, aslında sadece bir şehirden diğerine gitmek için değil, kendi iç dünyama doğru bir yolculuğa çıkmak için adım atıyorum. Defalarca katettiğim bu yol, her seferinde heybesinde yeni duygularla dönen bir anıya dönüşüyor benim için. Ne direksiyon sallamanın yorgunluğu ne de otobüs koltuğunun kısıtlı alanı... Tren, hem sunduğu özgürlük hem de zamanı bana geri veren hızıyla vazgeçilmez bir sığınak.
Masamın üzerine yol arkadaşlarımı diziyorum: Yeni öykümün heyecan dolu taslağı, atıştırmalık bir portakal ve kısa sürelerin, derin anlamların sığdığı o özel kitap.
Okumak ve Yazmak: İki Farklı Dünya
Kitap okurken, bir romanın veya düşünce eserinin satırları arasında kaybolduğumda, adeta bu dünyadan sıyrılıp bambaşka iklimlere misafir oluyorum. Yazarken ise durum tam tersi: Kalemi elime aldığımda, koca bir dünyayı o küçük öykünün, o taze fikrin içine sığdırmaya çalışıyorum.
Tam bu sırada restaurant bölümünde portakalımı soymaya başlıyorum. O müthiş koku ve harika aroma bir anda etrafı sarıyor. Bu koku, zihnimi hemen o meşhur hadis-i şerife götürüyor:
"Kur’an okuyan mümin portakal gibidir; tadı güzel, kokusu hoştur. Kur’an okumayan mümin ise hurma gibidir; tadı güzeldir ama kokusu yoktur."
Kur’an okumak, o portakalın kokusu gibi insanın ruhuna yayılan, kalbine şifa olan bir esenlik haliymiş, bunu bir kez daha derinden hissediyorum.
Yolculuk hızla akıp giderken, penceremden süzülen manzaraya bakıyorum. Rabbimiz, Kur'an-ı Kerim'de Nahl Suresi 8. Ayette şöyle buyuruyor:
"...Ve daha sizin bilmediğiniz nice şeyler (ulaşım araçları) yaratacaktır."
Düşünüyorum; yıllar önce ecdadımız bu yolları at sırtında, kervanlarla, tozun toprağın içinde kaç günde, ne zorluklarla kat ederdi... Bugün ise bizler konfor içinde menzilimize ulaşıyoruz. Bu teknoloji, bu hız, bu rahatlık aslında şükretmemiz gereken ne kadar muazzam bir nimet!
Vakit tamamlanıyor, tren yavaşlıyor ve ben iniyorum. Ağzımda portakalın kokusu ve tadı zihnimde öykümün taslağı, kalbimde bu nimetlerin şükrüyle evime doğru tekrar bir kısa yolculuğa adımımı atıyorum.
Sevgi ve muhabbetle,
Aydın Babacan