Kerbela Çölü
Kerbela deyince bağrım yanıyor,
İçimde dinmeyen yaram kanıyor.
Hüseynim orada cansız yatıyor,
Hüzünler doludur Kerbela çölü.
Kıydılar Ehlibeyt'e kıymet bilmeden,
Korkmadı zalimler başına gelecekten.
Hüseynim, yiğitleri bir bir düşerken,
Hüzünler doludur Kerbela çölü.
İlk şehitler düşerken yerlere,
Feryat figan erişti göklere.
Hüseynim destanı düştü dillere,
Hüzünler doludur Kerbela çölü.
Aliyyülekber benzer ceddine,
İzin istedi şehadet yolunda.
Kılıçlar çekildi, kanlar yayıldi,
Hüzünler doludur Kerbela çölü.
Bir bir şehadet şerbetini içerken,
Kimseler demedi: "Evlad-ı Resul'sen."
Yazıklar olsun size ta ezelden,
Hüzünler doludur Kerbela çölü.
Acımız dinmez kalpte kor gibi,
Ehlibeyt'i sevenlere sorasın bizi.
Ceddimiz Hüseyin'e kurban et bizi,
Hüzünler doludur Kerbela çölü.
Deliosmanoğlu
25 / 06 / 2026 - Perşembe (02:25)
AŞURE GÜNÜ