ACIMIZ BÜYÜK!
6 Şubat 2023 saat 04.17 ‘de Merkez üssü Gaziantep –Kahramanmaraş sınırında 7.7 şiddetinde meydana gelen korkunç felaketin yıldönümü bugün.
Bugünkü yazım, mesleki hayatımdaki zorlandığım en zor yazılarım arasında. Gün içinde bazen gözyaşlarıma hakim olamadığım ,tüm gün dualar okuduğum günlerden biri aynı zamanda.
Tüm ülkemizi yasa boğan bu deprem , Gaziantep, Hatay, Osmaniye, Adıyaman,Şanlıurfa, Diyarbakır, Malatya ve Adana olmak üzere bu bölgeyi yerle bir etti. Daha birçok yakın İllerimizde de hissedilen bu depremde resmi rakamlara göre! 50 bin 783 kişi hayatını kaybetti, 107 bin 204 kişi ise yaralı olarak kurtarılmış!!! Ya Kimsesiz kalan çocuklar? veya evlerdeki can dostlarımızı hayvanlarımızı da unutmuyoruz. Düşündürücü!!! Acı büyük!!!
Bir çok bina yıkıldı. Sadece yıkılan binalar değildi elbet. Bu depremle birlikte çocuklarımızın gelecek hayalleri, gençlerimizin ünivesiteyi okuma hayalleri, nişanlıların evlilik hayalleri, bebek bekleyen çiftlerimizin evlatlarını kucaklarına alma hayallerini yeni araba almış, yeni ev almış taşınma hayallerini kuran binlerce kişinin de gelecekleri ile ilgili planları, hayalleri yıkıldı .Yıkılan hayatların hikayelerini öyle birkaç satıra sığdırmak mümkün değil aslında. Ama keşke mümkün olsa da zamanı geri alabilsek.
Kim bilebilirdi ki, o akşam son kez sevdikleriyle aynı masaya oturup yemek yediklerini, son kez birlikte sevdikleri filmi izlediklerinden habersiz, son kez uykuya daldıklarını. Kim bilebilirdi ki en huzurlu hissetleri kendilerini en güvenli yerde olduklarını zannettikleri evlerinin kendilerine mezar olacağını. Bundan sonra artık kimsenin hayatı eskisi gibi olmayacak! Deprem doğanın insanlara verdiği bir mesajdı aslında. Hepimizin bildiği üzere depremler öldürmüyor, sağlam yapılmayan binalar öldürüyor. Bilinçli toplumlar depremin zararlarını en minimize etmekte çok başarılılar. Deprem ülkesi olduğumuz gerçeğini aklımızdan çıkarmamalıyız. Tabii ki her zaman deprem olacakmış korkusuyla da yaşayamayız öyle değil mi?
Depremle baş etmenin en etkili yolu bilgili olmaktır. Sevenleri birbirinden alınamayan önlemler ayırır.
Bu deprem aynı zamanda ülke olarak birçoğumuzun içindeki dayanışma gücünü ortaya çıkardı. Hepimiz tam olarak birlik olmanın, el ele vererek zorlukları birlikte aşacağımızın bilinciyle kenetlendik. Elimizden gelenin daha fazlasını yapmak için çabaladık. Tüm bu zor günleri birlikte aşmaya çalışırken, aramızdaki kötü niyetli fırsatçıları da lanetliyorum. Üzerinden bir yıl geçti, Sevdiklerini kaybetmenin acısıyla hayata yeniden devam etmeye çalışan insanların, yine deprem olur mu ? endişesiyle geçirdikleri korku dolu bir yıl. Sıcacık evlerindeki yaptıkları kahvaltı veya bir tas sıcak çorbanın özlemiyle çadırlarda veya konteyner evlerde bazen su yok, bazen elektrik yok , En önemlisi de artık çok sevdikleri yok yanlarında hayatlarına devam etmeye çalışıyorlar.
24 Kasım 1976 Van Muradiye, 13 Mart 1992 Erzincan,17 Ağustos 1999 Gölcük,
12 Kasım 1999 Düzce, 23 Ekim 2011 van,30 Ekim 2020 İzmir, 24 Ocak 2022 Elazığ,
6 Şubat Kahramanmaraş Depremlerini unutmadık ! unutmayacağız!
Özcan KIVRADIM