ZAMAN ARASINDA
Bazen zamanı yaşarım,
saatlere bakmadan,
bir sokak lambasının altından geçerken
ışığın gölgeme değdiği kadar.
Bazen nostalji yaparım,
ama eskimiş diye değil;
dokunulmuş,
yaşanmış olduğu için.
Bir şarkı başlar ansızın,
ne dündür ne bugündür,
tam ortasında durur kalbin
ve ben orada beklerim.
Geçmiş,
tozlu bir sandık değildir benim için;
açıldıkça çoğalan
bir hatırlayış biçimidir.
Gelecek ise,
acele edilmemesi gereken
bir yol gibi uzanır önümde—
her adımda biraz daha tanıdık.
Bazen susarım,
çünkü bazı anlar anlatılmaz,
yalnızca saklanır
yarınlara daha sağlam ulaşsın diye.
Zaman geçer derler,
oysa bazı şeyler geçmez;
sadece yön değiştirir,
bizden bize doğru.
Ve ben,
hem şimdiye dokunur
hem dünle selamlaşırım—
geleceğe bırakılacak
bir iz olsun diye.