RAMAZAN, AÇLIĞIN DEĞİL, VİCDANIN SINAVI
Ramazan yine kapımızda.
Mahyalar yanacak, pideler kızaracak, sofralar kurulacak.
Ama bu yıl da aynı soruyu sormadan geçemeyeceğim.
Ramazan gerçekten kimin için bereket, kimin için sabır sınavı?
Evet, Kur’an bu ayda indirildi.
Evet, Oruç nefsi terbiye etmek için var.
Ama gelin dürüst olalım.
Ramazan sadece tokların konuştuğu bir maneviyat mevsimi değildir.
Bir sofranın iki yüzü
Bir yanda iftar menülerini sosyal medyada yarıştıranlar.
Diğer yanda asgari ücretle geçinmeye çalışan, çocuklarının gözünün içine bakan anneler babalar
Bugün Türkiye’de binlerce aile için
Ramazan Babaların olduğu evde yada Baba olmayan evde Annenin yükü artıyor.
Bu ay mutfak nasıl dolacak sorusu akıllarda,
Çocuklara sahurda ne yedireceğim?
Pide kuyruğuna girmeden idare edebilir miyiz?
demek.
Çünkü gerçek şu
Aç kalmayı seçmek ibadettir, aç kalmaya mecbur bırakılmak imtihandır.
Ramazan günah silme ayı mı?
Toplumda tehlikeli bir rahatlık var
Nasıl olsa Ramazan geliyor.
Hayır.
Ramazan, 11 ayın günahını otomatik silen bir süpürge değildir.
Oruç sadece mideyi değil,
dili, gözü, kalbi, vicdanı terbiye ediyorsa anlam taşır.
Ramazan bir af fırsatıdır, garanti temizlik servisi değil.
Asıl sınav, Empati
Ramazan’ın en büyük hikmeti ne biliyor musunuz?
Tok olanın açın halini anlaması.
Ama ne yazık ki bugün İftar sofraları büyüdükçe
İsraf arttıkça
Gösteriş çoğaldıkça
Ramazan’ın ruhu biraz daha inciniyor.
Oysa gerçek bereket, mütevazi sofralarda saklıdır.
Bir tas çorbanın buharında,
Birlikte edilen duada,
Çocuğun “anne doydum” demesinde.
Ve buradan işverenlere açık çağrı
Şimdi en can yakıcı yere geliyorum.
Ramazan’da bazı işyerlerinde “Ramazan yardımı” adı altında verilen rakamlar var ki.
Bir fitre parasından bile az.
Bu ne vicdana sığar,
Ne Ramazan ruhuna.
Buradan açıkça söylüyorum
İşveren, işçisini düşünmüyorsa Ramazan’ı hiç konuşmasın.
Çünkü:
İşçi ay boyunca üretir
Alın teri döker
Evine ekmek götürmeye çalışır
Ramazan geldiğinde verilen yardım sadaka gibi değil, vefa gibi olmalıdır.
En azından bir fitre miktarının altında kalan “Ramazan paraları”
yardım değil, vicdan testidir.
Unutmayalım
Ramazan Sofra yarışı değildir ,Gösteriş ayı değildir
Vicdanı rafa kaldırma zamanı hiç değildir
Ramazan...
Tokun açla,
Güçlünün zayıfla,
İşverenin işçisiyle
aynı kalp hizasına indiği aydır.
Ve son olarak
Bu Ramazan’da.
Eğer soframız doluysa şükredelim,
Eğer yetiyorsa paylaşalım,
Eğer yönetiyorsak çalışanımızı düşünelim.
Çünkü bazen bir evde iftar vakti gelen huzur,
birkaç liralık eksik vicdan yüzünden gecikebiliyor.
Ramazan aç bırakmak için değil, kalpleri doyurmak için var.
Akşam yatağınıza yattığınızda vicdanınızın rahat olup rahat bir uyku uymanız dileğiyle
Herkesin vicdan terazisini tartıp gözden geçireceği bir ay diliyorum.
Işılay Kızılgöz