KASIMDA AŞK, HÜZÜN VE GÜZELLİKLERİN DANSI
Kasım,
Biraz sarı, biraz gri, biraz da insanın içine işleyen sıcaklık.
Yılın en çok hikâye biriktiren aylarından biri. Sanki gökyüzü bile kelimelerle konuşur, rüzgâr dalların arasından geçerken bir şeyler fısıldar insana.
Kasımda aşk, başka olur.
Yazın telaşı bitmiş, sonbaharın en olgun hali başlamıştır. Sokaklar sessizdir ama kalbin atışları daha gürdür. İnsan sevdiğinin elini daha sıkı tutar bu ayda; üşümemek için değil, kaybetmemek için. Aşkın tonları bile değişir kasımda. Daha derin, daha sahip çıkan, daha içten. Bir bakış bazen saatlerce konuşur.
Kasımda insanlar daha durgun görünür ama içlerinde büyük fırtınalar taşır.
Kimisi geçmişe özlemle bakar, kimisi yeni bir başlangıcın arifesinde hisseder kendini. Herkesin bir kasım hikâyesi vardır; kimi unutamaz, kimi bırakmak ister. Bu ay, insanın kalbini yoklayan bir ağırlık taşır ama aynı zamanda umutları da büyütür. Çünkü her bitiş, yeni bir filizlenmenin habercisidir.
Kasımda bitkiler sessiz bir veda eder dünyaya.
Yapraklar toprağa düşerken bir ağırlığı değil, bir hafifliği taşırlar. Ağaçlar çıplak kalır ama bu çıplaklık onları güçsüz değil, güçlü gösterir. Çünkü doğa bilir ki dökülen her yaprak bir dönüşümün parçasıdır. Toprak, sakince kabul eder her düşeni; bahara hazırlanır sessizce.
Kasım, doğanın sabır sınavıdır aslında.Bekler, dayanır ve yeniden doğmayı bilir.
Kasımda hüzün kokar hava; ama bu hüzün acıtan cinsten değildir.
İnsanın ruhuna dokunan, onu derinleştiren bir hüzün.
Sanki her rüzgâr esintisi “hatırla” der, her yağmur damlası “özle” diye fısıldar.
Bu yüzden kasım, özlemin mevsimidir. Bir yüzü hatırlatır, bir sesi, bir dokunuşu. Ve insan istemeden içinden geçenlerle yüzleşir.
Ama kasım aynı zamanda güzelliklerin ayıdır.
Sıcak bir çay, sevdiğinin omzunda ısınan bir baş, yağmur sonrası toprak kokusu.
Bir fotoğrafın kenarında duran sarı bir yaprak bile insana şair olmayı öğretir.
Duyguları keskinleştirir, kelimeleri güzelleştirir, insanın kalbindeki derinliği çoğaltır.
Belki de bu yüzden kasım sevdası denir.
Ne tam hüzün, ne tam mutluluk.
İkisinin iç içe geçtiği, insanı hem sarıp hem sarsan bir mevsimdir kasım.
Aşkın en içten halleri, özlemin en güçlü rengi, doğanın en sessiz mucizesi bu ayda saklıdır.
Kasım;
Bir ay değil aslında.
Her insanın içinde taşıdığı bir duygudur.
Biraz geçmiş, biraz bugün, biraz da umutla beklenen yarın.
Ve her kasım, yeniden yazılmayı bekleyen bir hikâyedir aslında.
Işılay Kızılgöz