15 Temmuz Destanı: Milletin Şiiri
Dokuz yıl geçti o kara gecenin üstünden,
Kanlı bir Temmuz'du, kâbus dolu bir gündü.
Hain bir el uzandı, vatanın kalbine,
Demokrasiye pusu, milletin sevgisine.
Tanklar yürüdü, top sesleri inletti göğü,
Meclis bombalandı, sarsıldı her köşe bucak.
Sanıldı ki bitti, düştü artık bu sancak,
Unutuldu ki millet, vatanı için yanacak.
Ta ki bir ses yükseldi, telefondan bir çağrı,
"Meydanlara inin ey milletim, çıkın dışarı!"
Erdoğan'ın sesi yankılandı semalarda,
Uyanan bir yürek, coştu damarlarda.
Selalar okundu, camilerden yükseldi ezan,
Minareler şahit, direnişle doldu her an.
Köprüler tutuldu, tankların önünde duruldu,
Ömer Halisdemir, destanlara kuruldu.
Şehitler düştü toprağa, kanlarıyla sulandı,
Vatan toprağı, yiğitlerle kutsalandı.
Gaziler yürüdü, yaralar onlara nişan,
Demokrasiye siper, yıkılmaz bir kalkan.
Ne darbe kaldı, ne hainlerin izleri,
Milletin birliği, boğdu tüm kederleri.
Her 15 Temmuz, yeniden doğuşun simgesi,
Unutulmaz bir destan, zaferin bestesi.
Şimdi 9. yıl, gururla anarız o günü,
Demokrasi bizimdir, bitmez bu ebedi düş.
Bayraklar dalgalanır, gururla açılır göğüs,
15 Temmuz Destanı, millete verilmiş söz.
S.Birinci