DEVLETİN KAPISINDA ADALET, SİYASETİN KAPISINDA HESAP VERMEK!
SORUMLULUKTAN KAÇIŞ VE BOZULAN ADALET TERAZİSİ: BİR SİSTEMİN MUHASEBESİ…
ZALİME MERHAMET MAZLUMA İHANETTİR. ZÜLM İLE ABÁD OLANIN SONU BERBÁD OLUR.
Liyàkât, FETÖ ilemücadele, siyasisorumlulukvemilletinçalınanümitleri…
Politik analizvedeğerlendirmeyazısı…
DeğerlendirmeÖzetiburadadır.
https://youtu.be/iwVDWupMeUA
Türkiye yine gündemden düşmeyen siyasi tartışmalarla, finans krizleriyle, iddialarla, karşılıklı suçlamalarla ve bitmek bilmeyen polemiklerle meşgul. Bir tarafta fon meselesi, diğer tarafta belediyelerdeki yolsuzluk iddiaları, siyasi ilişkiler, devlet kurumlarındaki atamalar, liyakat tartışmaları ve FETÖ yapılanmasının devlet içerisindeki uzantıları…
Peki, bütün bunları konuşurken asıl soruyu soruyor muyuz?
Bu ülkede kim hesap verecek?
Artık toplumun görmek istediği şey, birilerinin sürekli başkalarını suçlaması, kendisini ise bütün kusurların dışında tutması değildir. İnsanlarımız açıklama, mazeret ve karşılıklı suçlama dinlemekten yoruldu. Millet, sorumluluk üstlenen, yanlışını kabul eden, gereğini yapan ve hesap veren bir yönetim anlayışı bekliyor.
Çünkü mesele yalnızca birkaç kişinin yaptığı yanlışlar değildir. Mesele, o yanlışların hangi sistem içerisinde, hangi denetim mekanizmalarının gözü önünde vekimlerinsorumluluğundagerçekleştiğidir.
DEVLET KURUMLARI KİMSENİN ŞAHSİ TASARRUF ALANI DEĞİLDİR!
Türkiye'nin finansal sistemi için büyük yatırımlarla oluşturulan finans merkezinde BDDK, TMSF ve finans sektörünün diğer önemli kurumları faaliyet gösteriyor. Bunlar sıradan kurumlar değildir. Milletin ekonomik güvenliği, finansal istikrarı ve devletin mali düzeni açısından stratejik öneme sahiptir.
O hâlde soralım:
Bu kurumların başına kimler getiriliyor? Bu isimleri kimler öneriyor? Kimler referans oluyor? Atama kararlarının altında kimin imzası bulunuyor? Göreve getirilen insanlar hangi liyakat ölçütleriyle seçiliyor? Görevlerini yerine getirirken kimlere karşı sorumlular?
BDDK gibi düzenleyici ve denetleyici kurumların bağımsızlığı, tarafsızlığı ve hesap verebilirliği devlet yönetiminin vazgeçilmez şartıdır.
Kamuoyuna yansıyan iddialar karşısında yapılması gereken, soruları soranları susturmak değil, iddiaları belgeleriyle araştırmak ve kamuoyunu aydınlatmaktır.
Bir bürokratı bir bakan tavsiye etmiş olabilir. Bir başka siyasetçi referans olmuş olabilir. Bir profesörün görüşü alınmış olabilir. Ancak nihayetinde devlet makamına atama yapılmışsa bunun siyasi ve idari sorumluluğu da vardır.
Bir insanı göreve getirenler, o insanın görev süresindeki icraatlarından doğan siyasi ve idari sorumluluğu da üstlenmek zorundadır.
Devlet yönetmek, yalnızca yetki kullanmak değildir. Yetkininhesabınıverebilmektir.
FETÖ İLE MÜCADELEDE ASIL SORUMLULUK KİMİN?
Yıllardır FETÖ ile mücadele ediyoruz. 15 Temmuz'da bu milletin evlatları, devletine ve milletine silah doğrultan hain bir yapılanmaya karşı canlarını ortaya koydu.
Şehitler verdik, gazilerimiz oldu. Milletimiz büyük bir bedel ödedi.
Peki, bugün hâlâ bazı devlet kurumlarında ortaya çıkan iddiaları konuşuyorsak, şu soruları sormak zorunda değil miyiz?
Bu insanlar hangi mekanizmalarla devlet kadrolarına yerleştirildi? Kimler referans oldu? Kimler bu kadrolaşmaya göz yumdu? Kimler denetim görevini yerine getirmedi?
MİT başka bir devlete mi bağlı? İçişleri Bakanlığı başka bir ülkenin yönetiminde mi? Devletin istihbarat, güvenlik ve denetim kurumları kendi görevlerini yerine getirmekle sorumlu değil mi?
Öyleyse bugün bir skandal ortaya çıktığında yalnızca geçmişteki yapılanmayı suçlamak yeterli midir?
Elbette FETÖ mensupları ve suç ortakları hukuk önünde hesap vermelidir. Ancak bu yapılanmanın güç kazanmasına imkân sağlayan ihmaller, denetimsizlikler ve sorumluluklar da araştırılmalıdır.
Silahlı Kuvvetlerimizde, güvenlik kurumlarımızda ve devletin stratejik makamlarında görev alan kişilerin seçimi, terfi ettirilmesi ve denetlenmesi hayati bir millî güvenlik meselesidir.
Bir insanı general yapıyorsanız, kritik bir istihbarat makamına getiriyorsanız, onun geçmişini, ilişkilerini, sadakatini ve yeterliliğini araştırmak zorundasınız.
Sonra birileri çıkıp itiraflarını geri çektiriyorsa, iddiaları etkisizleştirmeye çalışıyorsa, burada da araştırılması gereken ciddi bir mesele vardır.
Devletin güvenliği, kişilerin birbirini korumadayanışmasınaemanetedilemez.
CUMHURBAŞKANINI KORUMAK, YANLIŞ YAPANLARI KORUMAK DEĞİLDİR!
Sayın Cumhurbaşkanımızın çevresindeki bazı isimlere özellikle seslenmek istiyorum.
Bir insanın Cumhurbaşkanımıza yakın olması, onun her yaptığının doğru olduğu anlamına gelmez. Bir insanın iktidarı desteklemesi, yanlışları görmezden gelmesini gerektirmez.
Aksine, gerçek dostluk gerektiğinde uyarmaktır.
Cumhurbaşkanımıza en büyük zararı her zaman muhalefet vermiyor. Bazen çevresindeki yanlış insanlar, yanlış yönlendirmeler, gerçekleri saklayan danışmanlık mekanizmaları ve eleştiriyi düşmanlık olarak gören anlayış çok daha büyük zarar verebiliyor.
Sokakta, çarşıda, pazarda, kahvede konuşulanları duyuyorsunuz. AK Parti'ye gönül vermiş insanlar da konuşuyor. Devletine, milletine ve Cumhurbaşkanına bağlı insanlar da rahatsızlıklarını dile getiriyor.
Peki, bu insanların söylediklerini kim Cumhurbaşkanımıza aktaracak? Kim yanlışları açıkça söyleyecek? Kim, Sayın Cumhurbaşkanımıza, “Efendim, buradabiryanlışlık var. Bu insanlarınhesabısorulmalıdır.” diyebilecek?
Cumhurbaşkanını korumak, onun çevresindeki herkesi korumak değildir. Cumhurbaşkanını korumak, devletin itibarını ve milletin güvenini korumaktır.
Bunu yapmanın yolu da yanlışları örtmekdeğil, ortayaçıkarmaktır.
SİYASİ TARAFGİRLİK, İFTİRA VE KUL HAKKI!
Son günlerde Metin Külünk gibi isimlerin açıklamalarını, Savcı Sayan'ın değerlendirmelerini ve farklı siyasi çevrelerden gelen çıkışları takip ediyoruz.
İnsanlar düşüncelerini açıklayabilir. Bir siyasi tarafı destekleyebilir. Bir başka siyasi hareketi eleştirebilir. Bunların hepsi demokratik hayatın doğal parçalarıdır.
Ancak bir insanın açıklamalarını itibarsızlaştırmak için delilsiz suçlamalar yapmak, kişisel niyet okumak ve iftiraya başvurmak kabul edilebilir mi?
Bir insanın kendisine verilen görevden veya makamdan tatmin olmadığını iddia etmek, bunu hangi bilgiye dayanarak söylüyorsanız söyleyin, delilsiz biçimde ortaya atmak doğru mudur?
Taraf olmak başka, tarafgirlik başkadır.
İnsan siyasi tercihini savunabilir ama bunu yaparken ahlakını, vicdanını ve adalet duygusunu kaybetmemelidir.
Hele ki kul hakkı söz konusuysa…
Bizim inancımızda iftira, haksızlık ve kul hakkı meselesi sıradan siyasi tartışmalar değildir.
Siyaset ahlakını kaybederse devlet yönetimi de güvenkaybeder.
MUHALEFETİN YANLIŞI İKTİDARI SORUMLULUKTAN KURTARMAZ!
Şimdi gelelim belediyelerdeki yolsuzluk ve usulsüzlük iddialarına…
Sarıgül'ün, İmamoğlu'nun veya başka siyasi isimlerin çevresinde gündeme gelen iddiaları konuşuyoruz. Bunların her biri hukuk çerçevesinde araştırılmalı, varsa suçun failleri yargı önünde hesap vermelidir.
Ancak burada çok temel bir sorum var:
Bu olaylar yaşanırken ülkeyi kim yönetiyordu?
Adalet Bakanı kimdi? İçişleri Bakanı kimdi? İlgili denetim kurumları hangi görevleri yerine getiriyordu?
Bir belediyede yolsuzluk yapıldığı iddia ediliyorsa, kamu kaynakları usulsüz kullanılıyorsa, yıllarca süren bir denetimsizlik varsa bunun sorumluluğunu yalnızca o belediyenin yöneticilerine yükleyerek mesele kapatılabilir mi?
Elbette belediye başkanının, belediye bürokratlarının ve ilgili kişilerin sorumluluğu vardır. Ancak devletin denetim mekanizmalarının da görev ve sorumlulukları bulunmaktadır.
Muhalefetin yanlışları iktidarın yanlışlarını aklamaz. İktidarın yanlışları da muhalefetin yanlışlarını meşrulaştırmaz.
Bizim ölçümüz kişi, parti veya siyasi aidiyet değildir. Bizim ölçümüz adalettir.
Bir tarafta yolsuzluk iddiası varsa araştırılacak. Öbür tarafta varsa o da araştırılacak. Suç sabit olduğunda kim olursa olsun hukuk önünde hesabını verecek.
İştedevletciddiyetibudur.
MİLLETİN ÜMİTLERİYLE OYNAYAMAZSINIZ!
Ben bu yaşıma kadar bana haksızlık yapan, hatta beni dolandıran insanlara bile hakkımı helal etmeye gayret ettim.
Ancak ümitlerimi çalanlara hakkımı helal etmekte zorlanıyorum.
Çünkü insanın parasını kaybetmesi başka, ülkesine ve devletine duyduğu güveni kaybetmesi başkadır.
Ben 1994 yılında Sayın Cumhurbaşkanımız İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına seçildiğinde Kırklar'da görevliydim. O günlerde samimiyetle dua ettim.
'Ya Rabbi, burada bir gedik açılacak. Bu insanların gayretlerini muvaffakiyetle sonuçlandır. Bu insanlar milletimize hizmet etsinler.' diye dua ettim.
O günlerde taşıdığımız umut, yalnızca bir siyasi kadronun iktidara gelmesi değildi. Devlet yönetiminde ahlakın, liyakatin, adaletin ve hizmet anlayışının güçlenmesiydi.
Aradan geçen yıllarda bu ülke çok şey yaşadı. Büyük mücadeleler verdi. Darbe girişimi gördü, terörle mücadele etti, ekonomik sıkıntılar yaşadı.
Ama insanlarımızın beklentisi değişmedi: Adalet, güven, liyakat ve huzur.
Bugün yaşanan tartışmaların bizi asıl üzen tarafı, bu beklentilerin karşılanmadığı yönündeki toplumsal kanaatin giderek güçlenmesidir.
İktidar çevrelerindeki bazı insanların hâlâ her eleştiriyi düşmanlık, her sorgulamayı ihanet, her uyarıyı siyasi saldırı olarak görmesi büyük bir yanlıştır.
Milletin güvenini yeniden kazanmak istiyorsanız öncemilletinsesinidinleyeceksiniz.
BU MİLLETİN EMEĞİNE, ŞEHİDİNİN KANINA VE YETİMİN HAKKINA SAYGI GÖSTERİN!
Şimdi biraz da kendimize gelelim. Biz kim için devlet yönetiyoruz?
Dağlarda şehit düşen Mehmetçiğimiz için… Bugün Irak'ta, Suriye'de ve dünyanın farklı coğrafyalarında fedakârca görev yapan askerlerimiz için… Fabrikaların başında, nasırlı elleriyle üretim yapan işçilerimiz için… Yerin yüzlerce, hatta binlerce metre altında ekmeğinin peşinde koşan madencilerimiz için… Tarlasında alın teri döken çiftçimiz için… Çocuğuna daha iyi bir gelecek hazırlamak isteyen annelerimiz ve babalarımız için… Tüyü bitmemiş yetimin hakkı için…
Devlet dediğimiz yapı, işte bu insanların ortak emeği, fedakârlığı ve iradesiyle ayakta durur.
Bir kamu görevlisi, bir siyasetçi, bir bürokrat veya bir yönetici sahip olduğu makamı kendi şahsi imtiyazı olarak göremez.
Kamu malı milletin malıdır. Kamu görevi millete hizmet sorumluluğudur.
Devletin imkânlarıyla sağlanan makamlar, araçlar, bütçeler ve yetkiler şahsi zenginleşme veya ayrıcalık aracı hâline getirilemez.
Kamu araçlarının tahsisi, kullanım şartları ve harcamalar da yürürlükteki mevzuat çerçevesinde şeffaf biçimde denetlenmelidir.
Bir vatandaşın geçim sıkıntısı çektiği, bir emeklinin ay sonunu getirmeye çalıştığı, bir işçinin alın terinin karşılığını almak için mücadele ettiği ülkede kamu gücünü kullanan herkes çok daha dikkatli ve sorumlu davranmak zorundadır.
Çünkü bu milletin sabrını, fedakârlığını ve iyi niyetini istismar etmeyekimseninhakkıyoktur.
ARTIK SİSTEMİ YENİDEN DİZAYN ETMEK ZORUNDAYIZ!
Bugün Türkiye'nin ihtiyacı, yalnızca birkaç kişinin görevden alınması veya birkaç soruşturma açılması değildir. Türkiye'nin ihtiyacı, devlet yönetiminde köklü bir hesap verebilirlik anlayışıdır.
Bunun için:
1. Liyakat esas alınmalıdır. Devletin kritik makamlarına atamalarda siyasi yakınlık değil, ehliyet, dürüstlük veyeterlilikbelirleyiciolmalıdır.
2. Denetim mekanizmaları güçlendirilmelidir. Düzenleyici ve denetleyici kurumlar görevlerini bağımsız, tarafsız ve etkin biçimde yerine getirmelidir.
3. Siyasi sorumluluk açıkça tanımlanmalıdır. Bir atamanın arkasında kim varsa, o atamanın sonuçları bakımından siyasi ve idari sorumluluk da sorgulanmalıdır.
4. FETÖ ile mücadele kararlılıkla sürdürülmelidir. Ancak bu mücadele, delil, hukuk ve kurumsal denetim temelinde yürütülmelidir.
5. Kamu kaynaklarının kullanımı şeffaf olmalıdır. Devletin parasını ve imkânlarını kullanan herkes hesap verebilmelidir.
6. Yargı süreçleri siyasetin etkisinden uzak tutulmalıdır. Suçun şahsiliği, masumiyet karinesi ve hukukun üstünlüğü korunmalıdır.
7. Eleştiri ve uyarı mekanizmaları açık tutulmalıdır. Devlet yöneticilerine gerçeği söyleyen insanlar düşman değil, doğruyu arama sürecinin paydaşı olarak görülmelidir.
Çünkügüçlüdevlet, yanlış yapmayan insanların devleti değildir. Yanlışları tespit eden, düzelten, sorumlularından hesap soran ve aynı hatalarıntekrarlanmasınıönleyendevlettir.
ADALET MÜLKÜN TEMELİDİR!
Hazreti Ömer'in adalet anlayışını her fırsatta hatırlatıyoruz.
Adalet mülkün temelidir.
Buradaki mülk, yalnızca mal ve mülk değil, devlet ve hâkimiyet düzenidir. Adalet, devletin temelidir. Adalet zedelenirse devletin kurumlarına duyulan güven de zedelenir.
İnsanlar adalete güvenmiyorsa, kamu kurumlarının tarafsızlığına inanmıyorsa, yöneticilerin hesap vereceğine dair ümidini kaybediyorsa orada ciddi bir yönetim problemi var demektir.
Kur'an-ı Kerim'in adalet ve zulüm konusundaki hükümleri açıktır. Mümin, kendi aleyhine dahi olsa adaletten ayrılmamakla yükümlüdür.
Bizim medeniyetimizin, inancımızın ve tarihimizin bize öğrettiği temel sorumluluk budur.
Hikmetli bir sözde ifade edildiği gibi:
Devlet küfürle ayakta kalabilir ama zulümle ayakta kalamaz. Zulüm ile abad olunmaz, zulüm ile berbad olunur.
Bu sözün işaret ettiği gerçek, bütün siyasi hesapların üzerindedir: Adaleti kaybeden hiçbir yönetim kalıcı huzurvegüvensağlayamaz.
SON SÖZ: ZALİME MERHAMET, MAZLUMA İHANETTİR!
Değerli dostlar,
Özellikle Sayın Cumhurbaşkanımıza, AK Parti'deki arkadaşlarımıza ve Cumhur İttifakı içerisinde sorumluluk üstlenen herkese sesleniyorum.
Artık bu milletin sesini duyun!
Yanlış yapan kim olursa olsun korumayın. Haksızlığa uğrayan kim olursa olsun yanında durun. Bir insanın siyasi kimliğine, makamına, yakınlığına veya gücüne bakmadan adaletin gereğini yerine getirin.
Çünkü adalet, yalnızca muhalefete karşı değil, iktidara da uygulanması gereken bir ilkedir.
Bir tarafta yolsuzluk yapan varsa hesabını versin. Diğer tarafta kamu görevini kötüye kullanan varsa o da hesabını versin. Devletin imkânlarını şahsi menfaatleri için kullanan kim varsa hukuk önünde hesap versin.
Zalime merhamet, mazluma ihanettir!
Bu millet koyun değildir. Bu ülke kimsenin çiftliği değildir. Devlet makamları kimsenin şahsi mülkü değildir.
Bizim davamız bir kişinin, bir partinin veya bir siyasi kadronun iktidarı değildir. Bizim davamız Türk milletinin geleceği, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin bekası, adaletin tesisi ve gelecek nesillere onurlu bir ülke bırakma mücadelesidir.
Nemrut'u, Firavun'u kabul eden bu topraklar, zulmü ve haksızlığı da kabul etmek zorunda değildir. Tarih, hiçbir gücün ve hiçbir makamın sonsuza kadar devam etmediğini defalarca göstermiştir.
Bu nedenle herkesi yeniden vicdana, merhamete, iffete, hayâya ve Allah korkusuna davet ediyorum.
Biraz Mehmetçiğin kanını düşünün. Biraz madencinin alın terini düşünün. Biraz çiftçinin nasırlı ellerini düşünün. Biraz emeklinin geçim derdini, biraz da tüyü bitmemiş yetimin hakkını düşünün.
Ve unutmayın:
Devleti yaşatan makamlar değil, adalettir. Milleti ayakta tutan siyasi sloganlar değil, güvendir. Bir ülkenin geleceğini kurtaran şey ise yanlışları örtmek değil, yanlışlarla cesaretle mücadele etmektir.
Bizim istediğimiz budur.
Adaletin hâkim olduğu, liyakatin esas alındığı, devletin milletine güven verdiği, yönetenlerin hesap vermekten korkmadığı güçlü ve büyük bir Türkiye!
Çünkü biz bu ülkeyi seviyoruz. Bu millete inanıyoruz. Devletimizin güçlü olmasını istiyoruz.
Ama güçlü devlet, önce adildevletolmakzorundadır.
Peygamberimiz SAV diyor ki; “Bir devletküfürileyürür ama zulümileyürümez, batar.”
ZULÜM İLE ABAD OLUNMAZ, ZULÜM İLE BERBAD OLUNUR!
Kalınsağlıcakla.
E. Yb. Halil MERT
StratejivePsikolojik Harp Uzmanı