Nuh'un Gemisi ve Titanik

AYDIN BABACAN ( YAZAR )

16-11-2026 10:00

Nuh'un Gemisi ve Titanik

İnsanlık tarihi, her zaman karada değil, bazen denizde, tufanda ama her zaman bir inançla yazılmıştır. Bazen güvenle, bazen kibirle imtihan edilen seferlerin hikayesidir.

Kimi zaman azgın dalgaların ortasında bir kurtuluş salı, kimi zaman da "onu Tanrı bile batıramaz" denilen kibrin çelikten bir sarayı...

Sular hep aynı sular, deniz hep aynı denizdir. Değişen, o suların üzerinde yüzen insanların inancı ve amacıdır.

Tarihin en kadim olaylarından biri şüphesiz Nuh Aleyhisselam'ın gemisidir.

Kur'an'ın bize anlattığı hakikat, sadece bir tufanın ve suların yükselişinin hikayesi değildir. Her büyük felaketin öncesinde yaşanan o körleşmişliğin, bolluk şımarıklığının ve isyan günlerinin insanı nereye sürüklediğidir.

İnsanlık, konforun ve gücün lüksü içinde uyuştuğunda, gelen uyarılar hep alayla karşılanmıştır.

Düşünün: Denizler için yapılması gereken bir taşıt, denizden çok uzakta bir karada, yüksek rakımlı bir yerde yapılıyor.

Bu, alışılmış bir durum değildir. Fakat her elçi gibi Nuh Aleyhisselam da güvenilir, sadece Hakk'ın rızasına tabi olan, özü sözü doğru bir insandır. Onların azgınlığı ise elçinin tüm gayretini, haklarında gelecek azabı hafife almaktan ve kendi kalplerinin kibrini artırmaktan başka bir yola sevk etmedi.

Kur'an bize geminin teknik planını vermez. Bize ibretini verir. Tevrat'taki anlatıya göre geminin yaklaşık 135 metre uzunluğunda, 22 metre genişliğinde, 13 metre yüksekliğinde, üç katlı olduğu anlatılır.

Ama asıl büyüklüğü ölçüsünde değil, manasındadır.

Nuh'un Gemisi, sadece inananların değil; hayatın, tohumun, geleceğin ve fıtratın sığınağıydı. İçinde inananlar vardı, zor günlerin azığı vardı, tufandan sonra hayatın yeniden başlaması için gereken hayvanlar ve bitkiler vardı. Yani gemi sadece bir kurtuluş aracı değil, yeniden başlamanın da hazırlığıydı.

İnkâr edenler ise ellerindeki akla ve konfora öyle bir güvendiler ki, en büyük uyarılara bile burun kıvırdılar.

Tıpkı babasının son çağrısına kulak tıkayıp, "Ben bir dağa çıkar, kendimi sudan korurum" diyen Kenan gibi...

Yüksek dağların onu kurtaracağı vehmine sığınanlar, o gün olayın hakikatini anlayamadılar. İnananlarla birlikte olmanın, her daim devam eden tufanda kurtuluş olduğunu kavrayamadılar.

İman, bir dağa veya büyüklüğe değil, dünya tufanında Rabbin emri olan gemiye binmektir.

Nuh Tufanı, Sümer'den Mezopotamya'nın kadim destanlarına, Tevrat'tan Gılgamış Destanı'na kadar insanlık hafızasının ortak köklerinde anlatılan bir olaydır.

Bazıları bunu "bakın bu bir mitoloji" diyerek küçümser. Bu büyük bir yanılgıdır.

Bir olayın kadim uygarlıklarda da anlatılıyor olması, onun uydurma olduğunu göstermez. Tam tersine, o kadar büyük bir olay ki, herkes kendi diliyle anlatmış demektir.

Kur'an ise bu kadim anlatıların mitolojik ya da destansı kabuklarıyla değil, doğrudan özüyle ilgilenir. Bugüne dair taşıdığı ibrete ve insanın iç dünyasındaki yankısına dikkat çeker.

Gelelim tarihin sayfalarında başka bir devir, başka bir gemiye: Titanik...

Nuh'un Gemisi'nden asırlar sonra, insan bu kez doğaya meydan okuyan bir kudret abidesi inşa etti. "Yüzen Saray" denilen bu devasa yapının büyüklüğü ve sağlamlığı ile övünülüyor, hatta kibir o dereceye varıyordu ki, "Bu gemiyi Tanrı bile batıramaz" denilebiliyordu.

1912 yılında, İngiltere'nin Belfast tersanesinde yapıldı. 269 metre uzunluğunda, 53 metre yüksekliğinde, 46 bin grostonluk dev bir gemiydi. İçinde yüzme havuzu, spor salonu, kütüphane, lüks restoranlar vardı. Adeta yüzen bir kasabaydı.

Yapımında 16 su geçirmez bölme vardı. Mühendisler, "Dördü su alsa bile batmaz" diyorlardı.

Ancak teknik detaylardaki bazı hatalar, insan kibrinin ne olduğunu göstermeye yetti.

Titanik'in gövdesini tutan çelik levhalar o dönemin standartlarına göre üretilmişti. Fakat perçin çivilerinde kullanılan yüksek cüruflu demir, buzlu suların dondurucu soğuğuyla buluştuğunda metali gevrekleştirmişti.

14 Nisan 1912 gecesi, saat 23.40'ta gemi sadece bir buzdağına değil, insanın "yenilmezlik" yanılsamasına çarptı.

Buzdağı gövdeyi ince bir çizgi gibi yırttı. Su, o çok güvenilen bölmelere birden doldu. Ve 2.200'den fazla yolcusuyla o ihtişamlı kasaba, sadece 2 saat 40 dakika içinde okyanusun karanlık ve sessiz dibine gömüldü.

Titanik'i batıran dev bir fırtına değildi. Hızdan vazgeçmemek, buzdağı uyarılarını ciddiye almamak ve "bize bir şey olmaz" kibriydi.

Yani Nuh'un kavminin hatası neyse, Titanik'in kaptan köşkündeki hata da oydu: Uyarıyı küçümsemek.

Bugün dönüp arkaya baktığımızda, aralarında binlerce yıl olan bu iki gemi bize insanlığın değişmeyen iki yolunu anlatır:

Biri, çaresizliğin içinde inancın ve tevazuun tahtadan yapılan imkânların imanı.

Diğeri, bir mühendislik harikası olsa da, sahibinin kibriyle suya gömülen çelikten bir mezar.

Biri karada yapıldı, denizde kurtardı.

Diğeri deniz için yapıldı, denizde battı.

Biriyle alay ettiler, ama gemide olanlar kurtuldu. Diğerine hayran kaldılar, ama battı.

Nuh'un gemisine binenler, gemiye değil, Rablerine güvendiler. O yüzden karada yapılan bir gemi onları denizde taşıdı.

Titanik'e binenler ise sadece gemilerine güvendiler. O yüzden deniz için yapılan bir gemi onları denizde yok etti.

Aradaki fark, ne tahta ne çelik farkıydı. Doğru gemi ile doğru rotada ilerlemekti.

Kenan, "dağa çıkarım" dedi. Titanik'in sahipleri, "bize bir şey olmaz" dedi. İkisi de aynı cümleyi farklı kelimelerle söyledi.

Oysa tarih bize hep aynı şeyi gösteriyor: İnsan kendine yettiğini sandığı gün, en çok yardıma muhtaç olduğu gündür.

Bugün bizim de önümüzde iki gemi var. Biri, zahmet içinde de olsa hakikate götüren gemi. Diğeri, şatafatlı, hoşumuza giden gemi.

Hangisine bineceğimize, hayatımızın merkezine oturtacağımız inancımız ya da o dünyanın aldatmacası belirleyecek.

Rabbim bizleri o salih kullar zümresine ilhak etsin, bizleri birlik ve beraberlikle, inananların gemisinde olmayı nasip etsin. 

Aydın Babacan

DİĞER YAZILARI KALBİN YERİ: Herşeyi Biliyoruz Ama Neden Mutsuzuz 01-01-1970 03:00 Besmele ile Başlamıştık 01-01-1970 03:00 Kalbin Gözü Basiret 01-01-1970 03:00 VEDA EDERKEN 01-01-1970 03:00 Arkadaş 01-01-1970 03:00 Nefs ve İmtihan 01-01-1970 03:00 Zirveleri Arzularken 01-01-1970 03:00 ÖZE YOLCULUK: RUH VE BİLİNÇ 01-01-1970 03:00 Eylül: Umudun ve Hüznün Buluştuğu Ay 01-01-1970 03:00 Güzel Sözler Arş-ı Ala'ya Uzanır 01-01-1970 03:00 Kalemden Levh-i Mahfûz’a 01-01-1970 03:00 Kıymetli Yazıcılar 01-01-1970 03:00 Kusursuzluk Yanılgısı ve İnsan 01-01-1970 03:00 Yeryüzünün  Misafiri 01-01-1970 03:00 Sınırların Hikmeti  01-01-1970 03:00 Sarsılan Kalelerden Hakiki Sığınağa...  01-01-1970 03:00 Kokluyorsak Varız 01-01-1970 03:00 Alaycılığın Sonu Hüsrandır 01-01-1970 03:00 İlahi Nizamın İzinde, Kuantum Dolanıklığı  01-01-1970 03:00 Bir Yanımız Eksik 01-01-1970 03:00 Duygular, İhtiyaçlar ve Ebediyet 01-01-1970 03:00 Gerçek Zenginlik 01-01-1970 03:00 DOĞANIN VE DUANIN BİRLİĞİ 01-01-1970 03:00 Ahmet Amca’nın Kuzuları 01-01-1970 03:00 Gözden Uzak Gönülden Uzak 01-01-1970 03:00 Hayal ve Gerçek: Uykunun Gizemli Kapısı 01-01-1970 03:00 Topraktan Çıkan Sanat 01-01-1970 03:00 Fabrika Ayarlarına Dönmek 01-01-1970 03:00 Sahip miyiz, Şahit mi? 01-01-1970 03:00 Edep Ya Hu!  01-01-1970 03:00 Hayatın İzi Bir Damla Su 01-01-1970 03:00 ​Ay’ın Karanlık Yüzü 01-01-1970 03:00 Portakal Kokusunda Tren Yolculuğu 01-01-1970 03:00 KAOS MU, DÜZEN Mİ? İNSANIN YERİ 01-01-1970 03:00 ​Akıbetimiz Bayram Olsun 01-01-1970 03:00 Ramazan Bir Ömür Demek 01-01-1970 03:00 İstanbul’un Minarelerinde Ramazan 01-01-1970 03:00 Tekrarlanan Yedili: Kalbin Her Gün Yenilenen Sözleşmesi 01-01-1970 03:00 Nefsi Yufka Eyleyen Ay, Ramazan  01-01-1970 03:00 ​EKMEK VE İNSANIN HİKAYESİ 01-01-1970 03:00 Müminin İki Kanadı: İman ve Salih Amel 01-01-1970 03:00 Gönle Düşen İlk Emir.  01-01-1970 03:00 Sadakatin Hikâyesinde Kanat Çırpan Muhafızlar  01-01-1970 03:00 Namazla Ulaşalım Huzura.  01-01-1970 03:00 Memleketten Uzaklarda. 01-01-1970 03:00 Söz Uçar Yazı Kalır Mı? 01-01-1970 03:00 Zamanın Şahitliği 01-01-1970 03:00 ​21 Aralık: En Uzun Gece. 01-01-1970 03:00 Zıtlıklar, Hayatın Ritmi ve Denge 01-01-1970 03:00 Vahdetten Kesrete Renklerin Bize Söylediği Sır. 01-01-1970 03:00 Vicdan Terazisiyle Tartmak. 01-01-1970 03:00 01-01-1970 03:00 “Benzemez kimse sana.” 01-01-1970 03:00 Kurtuluşu Arayanlar ve Mirasyediler. 01-01-1970 03:00 Kopmayan Bağ 01-01-1970 03:00