Gün ağarınca sokağın yolunu tutardik. (Pınar Öter)

Gün ağarınca sokağın yolunu tutardik.
Günbatınca eve dönüş saatimiz gelmiştir demekti.
Dizlerimiz yarılıncaya kadar koşar,  zıplaya zıplaya eve giderdik.
Yarın yine geleceğimizi bilirdik çünkü ölüm nedir bilmiyorduk. 
Bizim için karanlık bugünün mola vermesiydi .
Güneş evine gidicek,
bizim gibi uyuyacak  ve yarın yeniden kalkacaktı.
Ertesi gün  güneş doğacak 
yine biz koşacaktık 
yine düşecektik -
kalkacaktık ,dizlerimiz  yarilsada olsun 
annemiz yaralarımızı sarar ve  öpünce gecerdi.
Coşkun ırmaklar gibi 
biz coşmaya devam ederdik. 
Karanlık sadece 
eve dönüş saatmizdi bizim.
Şimdiki  dünya çocukları için karanlık
eve dönüş saati değil.
Onlar 
karanlığın 
gerçek yüzünü biliyorlar. Bombalanan şehirlerde
kan dolmuş gırtlaklarında
kan karışmış sularında..
Pınar Öter