SELHAN ÖZDEMİRLE DUYGU SELİ:BU ADAM BENİM BABAM
'Saçlarım tarımar gözlerimde nem, ateşe benzerdin küle dönmüşsün' şarkısı dilimde.İki damla ter şakaklarımdan yanaklarıma süzüldü. Sessizce mırıldanıyorum. Dilimde bu şarkı. Of yine dağıldım. Yerimde duramıyorum. Gözümün önünden gitmiyor o resim. Babam ve ben(o küçük kız Selhan). Yine efkar. Yine hüzün. Savcı babamı kaybedeli seneler oldu. Beni o gerçek sevmesi, sanatı sevdirmesi hiç gitmez gözümün önünden. En son Beyoğlu başsavcısı görevindeyken kalp krizi geçirmiş, göçüp gitmişti bu dünyadan. Hastaneden iyileşip çıkmasını beklerken ziyaretine gittiğim o soğuk gece eli elimde son nefesini verdi. Dünya başıma yıkıldı. Hala inanmıyorum öldüğüne. O yakışıklı otoriter sevgi dolu adam elinde olsa beni terketmezdi. Biliyorum. Mukadderat. Hala sözleri, o asil duruşu, bana miras bıraktığı dürüstlüğüyle kalbimde yaşıyor. Hayatımın baş köşesindedir.Ondan bir tane daha yok. Belki evde kalışım onun huyundan biri olmayışındandır. Beğenemiyorum. Bandırma savcısıyken evimize dinamit atılmış ben ilkokula tam başlayacakken İstanbulda öğrenim kısmet olmuştu. Sevgi dolu bir ailede büyüdüm. Koca kızdım. Hala babamın küçüğüydüm ben. Sonra babam Sultanahmet adliyesi, Sağmalcılar cezaevinde görev yaptı. 35 seneye aşkın sürdüğü çok sevdiği meslekte devam ederken Beyoğlu da görevli iken öldü. Anladım hayatımın en büyük sınavı onsuz kalmaktı.Babalar günü yine.Haziran ayının üçüncü haftasındayız. Sevmem ben bazı özel günleri. Canımı acıtır. Zoruma gider. Saklamam. O öldükten sonra çevresindeki sahtekarlar bir bir gerçek yüzünü gösterdi. Bu da ayrı bir sınavdı. Yardım ettikleri bile rant etmek için yanındaymış. Hiç şaşırmadım. Sonra mı ne oldu. Kendi sularında boğuldular. Anladınız siz. Bana sanatı seven, kendi dalında kitaplar yazan, kemanını miras bırakan şerefli sözünün eri dürüst bir soyadı bıraktı. Öldüğünde gazeteler 'Beyoğlu' nun babası savcı H. ENVER ÖZDEMİR öldü 'diye başlık attılar Arşivlerde var. Göğsüm kabarır, gururla anarım. Haziranın üçüncü haftası Babalar günü. 1910 yılında Washington'da yaşayan Smart Dodd adlı bir kadının Amerikan iç savaş gazisi babasını onurlandırmak için bu günü babalar günü ilan ettiği yazıyor. ABD de başlayan zamanla küreselleşme bu özel günü Türkiyede' de babalara mimneti göstermek için kabul ettirmiş.
Bende bir şiirimde babama seslenmiştim. Buyurunuz.
ARKAMDA DAĞ OLUP DURANIM
GÖZÜMDEN YAŞ OLUP AKANIM
HASRETİM, ÖZLEMİM, HAYATIMA ANLAM KATANIM
BABAM
NEFES ALMAMA SEBEP OLAN
SÖZLERİN YOL GÖSTERİCİM OLDU BANA
BAŞINDA KASKETİ, OMUZUNDA PALTOSU, KAPIDAN GELİR SANDIĞIMSIN
BEDENEN YOKSUN BELKİ
SÖZLERİN AKLIMDA
HER ADIMIM DA YANIMDASIN
BABA SIĞINACAK LİMAN, AÇILACAK KAPIDIR
GİDİŞİNDE ANLADIM DÜNYA BOŞ BİR ALANDIR
Yalnızlık sevenin gidince başlıyor. Gerisi ha var, ha yok. Aslında temel sevgi dolu insana sahip olmaktır. Biyolojik baba olup da, sevgiden nasip almayan insanlar yok mu? Tabi ki var. Okutup az emek gösterip sonra diyetini isteyen de duydum. Ayıplamadım desem yalan olur. Benim babam sevgiyi tam verse de, herşeyi memur maaşıyla en güzel yaşattı bana. Mekanı cennet olsun.
Ünlü şair Özdemir Asaf ne demiş:Tek kişilik miydi bu şehir. Sen gidince bomboş kaldı.
Evet öyle oldu. 'İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri. Yoksa insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri' Özdemir Asaf sözü.
DUYGU SELİ: SELHAN ÖZDEMİR