İNSAN İNSANA MUHTAÇ MIDIR?
İlk olarak soruya cevap vererek başlayalım; evet, muhtaçtır. Hem de o kadar muhtaçtır ki, bir suya ihtiyaç duyduğu kadar muhtaçtır.
Günümüzde "Ben kendim yaparım, yalnızlık daha iyi" diyen birçok insan görmüşsünüzdür veya duymuşsunuzdur. Peki bunun sebebi gerçekten muhtaç olmamak mı, yoksa güvenmemek mi?
Bana göre güvenmemek. Zamanımızda insanlara güvenilebilecek bir ortam yok maalesef. İnsan sosyal bir varlıktır ama zamanla gördüklerinde, yaşadıklarında, tecrübelerine göre insanların kötü olduğunu anlayabiliyor. Muhtaç mıyız şu zamanda? Bence çok muhtacız.
İnsan insansız yapamaz. En basit örneği verelim: Bir anne ve baba olmasa çocuk dünyaya gelir mi? Hayır. İnsan insana muhtaçtır. Bu muhtaçlık sadece eve ekmek getirmek mantığı değildir; ruhsal muhtaçlık da olabilir. İnsan günümüzde yalnızlıktan yapay zekalara yöneliyor, arkadaş oluyorlar. Haklılar bence; çevrede güvenebilecekleri insan olmayınca, insan sığınma ihtiyacı duyuyor. Tıpkı her insanın bir ilah arayışı gibi... Peki bunun çözümleri neler, bakalım:
Güven Problemini Kırmak
Tabii ki kolay değil, en iyi şeyler zaman ister. Ama biz güven problemimizi kırmazsak insanlardan uzaklaşıp psikolojik sorunlara kadar gidebiliriz. Bu yüzden herkesi tanıdığın gibi görmemeli ve en önemlisi, herkesi kendinizin aynası olarak görmemelisiniz.
Sosyal Alanlarda Bulunmak
Evlere tıkılı kalmak yerine daha çok sosyalleşmek hem zihinsel olarak rahatlatır hem de anlamasak bile mutluluk hormonlarımızı harekete geçirir. Bu yüzden misafirliğe, toplantılara, herhangi bir sosyal aktiviteye katılırsak az da olsa bunu aşabiliriz.
Sonuç Olarak
Bunlar iki madde belki ama etkisi büyük, önemsemeliyiz. İnsan insansız yapamaz; insanın gerçeğinde vardır başka bir ruha ihtiyaç duymak. İnsan arkadaşsız yapabilir mi? Hayır. O zaman buradan çıkarttığımız şey: İnsan insansız gereğinden fazla yapamaz. İnsanların kusurları olacak ama bu güvenmeyeceğim anlamına gelmez.
Sonuçta gülü seven dikenine katlanır...