Hak Kâğıtta Mıdır, Yoksa Hayatta Mı?
Günümüzde sıkça karşılaştığımız bir durum; alın teriyle gecesini gündüzüne katan işçiler, öğrenciler ve daha nicesi... Peki, bunca emeğe rağmen bu insanlar neden karşılığını alamıyorlar?
Sosyal medyada iki hareket yaparak ayda trilyonlar kazananlar varken, canını dişine takanlara bir kuruşu çok gören bir toplumda yaşıyoruz. Sormak lazım: Suç hukuk metinlerinde ve yönetmeliklerde mi, yoksa hayatın acımasızlığında mı? Bence suç; yönetmeliği kendi keyfine göre yontan, patronlar ve müdürler gibi unvanı yüksek olan kişilerde.
Gelin bunu bir örnekle açıklayalım: Gece gündüz demeden, ağrınıza sızınıza rağmen bir patron için emek verip çalıştığınızı düşünün. Siz bu kadar çabalarken, karşılığını almak istediğinizde size "bir kuruşu" çok gören bir zihniyetle karşılaşıyorsunuz. Bunun temel sebebi, empati kurmayı çoktan unutmuş olmalarıdır. Üstelik hakkınızı aradığınızda, emeğinizi yok sayıp bir de "İşine gelmeyince günah" diyerek dini veya ahlaki değerleri kendi işlerine geldiği gibi büküyorlar. Kendi yaptıkları torpilleri, adaletsizlikleri görmeyenler, sıra hakkını arayan emekçiye gelince hangi günahtan bahsediyorlar? İşte bu yüzden, size bir haksızlık yapıldığında hakkınızı aramak sizin en büyük sorumluluğunuzdur.
Sonuç olarak; başlıkta sorduğumuz gibi, hak kâğıtta mı yoksa hayatta mı? Hak, kâğıtta yazılı bir mürekkep olmaktan çıkıp insanın vicdanıyla ve hayatın gerçekliğiyle çarpışmadığı sürece, bu adaletsizlik bütün dünyayı sarmaya devam edecektir.
Ancak unutmamamız gereken bir gerçek var: Emek dediğimiz şey, toplum önünde popüler olmak veya sosyal medyada birkaç hareket yapmak değildir. Emek, alın teri dökmektir. Ve günün sonunda, başında kim olursa olsun, gerçekten alın teri dökenler kazanacaktır. Kâğıttaki adaletsizlik er geç biter, ancak birinin kalbinde açtığınız haksızlık tortusu hep aynı şekilde yerinde kalır...