Kendi Değersizliğini Başkalarının Sırtından Örtenler
Etrafımıza baktığımızda, her ortamda kendi başarılarını göz önünde bulunduran, yalnızca kendini öne süren ve insanlar arasında ayrım yapan kişileri hemen hemen fark ederiz. Gördüğümüz kadarıyla bu insanlar kendilerini ulaşılamaz, mükemmel ve çok üstün görürler; sürekli bir şeyleri kanıtlama ihtiyacı hissederler. Peki, neden kendilerini bu kadar övme ihtiyacı duyarlar?
Çünkü ortada her ne kadar bir ego savaşı gibi görünse de mesele sadece ego değil, derin bir değersizlik hissidir. İçlerinde hâlâ övülmeye ve onaylanmaya muhtaç o çocuk kalmış ve bunu dışarıdan aldıkları alkışlarla doldurmaya çalışıyor olabilirler .
Kendilerini üste çıkartıp başkalarının başarısını küçümseyen, kendilerini yüksek makamlarda gören bu insanlar kendilerini özgüvenli zannediyorlar. Oysa gerçek özgüven insanı göstermek için çaba sarf etmez, kendi kendini zaten belli eder. Onların bunu bilerek mi yoksa farkında olmadan mı yaptığını tam olarak bilemeyiz ama belirtilerine bakarsak kök nedenleri oldukça net görebiliriz:
1) Çocuk yaşta yaşanan sevgisizlik ve koşullu sevgi
Çocuk yaşta yalnızca başarı endeksli büyütülen, sadece notları veya kazandıklarıyla değer gören çocuklar, yetişkinliğe adımlarını attıklarında bunu bir ego savaşına dönüştürürler. Kendilerini her ortamda övme ve kanıtlama ihtiyacı duyarlar. Temel neden budur: Küçük yaşta verilen sevgisizlik ve bir çocuğu yalnızca başarısı için sevmek.
2) Sevilme ihtiyacını dışarıya mobbing olarak yansıtma
Kişi yaş alıp tecrübe kazandığında aslında sadece egosunu tatmin eder ve etrafındaki insanlara baskı uygular. Bunun sebebi genellikle kendisinin geçmişte yaşadığı baskıları, karşıdaki insanda tekrarlama isteğidir. Karşı tarafta nefret duygusu baş gösterirken, o kişi bunu açık bir mobbinge dönüştürür.
Sonuç olarak;
Bu belirtileri gösteren insanlardan uzak durmanız bazen imkânsız gibi görünse de size baskıdan başka hiçbir şey vermeyen bu insanların güzel hayal dünyanıza ve zihninize gölge düşürmesine izin vermeyin. Çünkü bir süre sonra izin verdikçe kendinizi suçlayacaksınız: "Buna ben izin verdim, benim yüzümden oldu" diyerek kendi öz şefkatinizi yitirecek ve özgüven düşüklüğü yaşayacaksınız.
Unutmayın;
Sizin hayatınızı bir gün bile yaşamamış insanların, hayatınız hakkında hüküm vermesine asla izin vermeyin...