Saat
Zaman geçiyordu.
Kimine su gibi hızlı,
Kimine bir buzun erimesi kadar yavaş.
Sebebi neydi peki?
Hız mı farklıydı,
Yoksa hissettirdiği duygu mu?
Acı mı?
Korku mu?
Sevgi mi?
Hiçbiri değilse,
Niye bekliyoruz?
Dönmelerini, ertelemeyi, zamanı boş harcamayı...
Bilmiyorduk ne kadar değerli olduğunu.
Bizler;
Bir akrebin yelkovana borcu olan,
Pişmanlık kaftanı giyinmiş,
Yine de kırık dala tutunan insanlarız.
Sebebi kim peki?
Yine insanlar.
Umutları tüketen,
Hayalleri kıran,
Zamanı çalan,
Korkuya sebep olan da insan.
Ama korku denememek değil;
Yapabileceğine inanıp hiç çabalamamak,
Zamana bırakmak...
Tevekkül edip emek vermeden
Tutacağına inanmak...
Olur mu dersin?
Akrep yelkovanla yarışırken,
Seni beklemez günler, aylar, yıllar.
Zaman geçer...
Seni bekleyen hayallerin olur,
Yelkovan ya da akrep değil.