Fısıltı HABERLERİ
HV
30 HAZİRAN Perşembe 00:31
Advert Advert

SEN, KENDİ HAYATININ NERESİNDESİN? 

Şennur DÜZKAYA
Şennur DÜZKAYA
Giriş Tarihi : 22-06-2022 11:47

SEN, KENDİ HAYATININ NERESİNDESİN? 

   Okadar anlamlı bir sorudur ki bu fakat bir çoğumuz ne sormaya cesaret ediyoruz, ne de sormayı akıl edebiliyoruz. Unutuyoruz...
   Her ne kadar hatırlamıyor olsakta, hayat her defasında hikayenin sonunu yine "SEN" kelimesine bağlamada çok başarılıdır. Yaşadığımız her mağlup olayda eğer mağlup olan taraf isek konu yine "SEN" olmuyor mu, öyleyse neden unutuyoruz bu soruyu kendimize sormayı? 
   Hepimiz anne rahmine bir parça birey olarak düşüyoruz. Orada tek başımızayız ve duyduğumuz dış seslerden daha fazlası yok. Dünyaya gözlerimizi açar açmaz ebeveynlerimiz ile tanışmaya başlıyoruz. Aslında işte tam da orada başlıyor hepimizin "SEN" hikayesi. Gelişiyoruz büyüyor ve sosyalleşmeye başlıyoruz. Hayatımıza yeni yeni insanlar girmeye devam ediyor. Kimi arkadaşımız, kimi ailemiz; kimi ise sevdiğimiz, aşık olduğumuz insan. Ebeveynlerimiz ile gelişim sürecinde alışkanlık kazandığımız bağlılık durumu, hayatımıza aldığımız insanlar ile birlikte yerini korumaya devam ediyor. İşte tamda orada unutmaya başlıyoruz kendimizi. Seviyoruz, değer veriyoruz... Kaybetmemek için her türlü fedakarlığı gösteriyor ve tam da orada kendimizi unutuyoruz. Aslında anne karnında tek başına olan bizler, sonrasında hayatımıza aldığımız kişilere bağlanarak, birden yalnızlıktan korkmaya başlıyoruz.
   Peki nedir tam olarak bu yalnızlık? Bir düşünün! Sizin için yalnızlık neyi ifade ediyor?
   Hayatınızdan gitmemesi için kendinizi feda ettiğiniz kişi olmadan yaşayamamak mı, yoksa tek başına mutlu olmayı başaramamak mı?
   Buraya kadar yazdıklarım bilmiyorum açıklayıcı oldu mu fakat önemli birşey var ki, oda yaşarken gerçekten kendimizi unuttuğumuz. Gerek ilişkilerde, gerek iş hayatında, gerekse ailemizde bir çoğumuzun "o" odaklı yaşadığı ve "ben" kavramını unuttuğu bir okadar doğru bir olgu. "Saçımı süpürge ettim, kendimi feda ettim ama yaranamadım!" cümlesi de yıllardır kullanılan ve bu tezi doğrulayan en açık cümle. 
İlişkilerimizde ya da günlük hayatımızda devamlı feda ederken, durup kendimize " sen bu hayatın neresindesin?" sorusunu sormayı ne hatırlarız ne de akıl ederiz. Çünkü ortada öyle büyük bir saplantı vardır ki, "o" odaklıdır ve ondan başka umursadığımız hiç birşey yoktur.
İşte tamda bu yüzden sonunda hep mağlup taraf biz oluruz. En fazla değeri verip, en fazla fedakarlığı üstlendiğimizde karşı tarafa yapacak hiç birşey bırakmayız ve onun gidişini en acı duygularla seyrederiz. Sonunda korktuğumuz yalnızlık en yakın düşmanımız olarak bizimle yaşamaya devam eder...
   Her daim güçlü olan kimse yalnız değildir. Onların sarılacakları kendi öz inançları vardır ve öz güvenleri yüksektir. İnsanın kendine güvenebilmesi kendine olan sevgi ve değer ile orantılıdır.
   Unutmayın! Kendine değer veren hiç kimse yalnızlığı düşman olarak görmez. Çünkü onlar kaybetmez... 

Şennur Düzkaya
Aile Danışmanı & Psikoterapist 

Her hafta sorularınızı yanıtlamak için burada olacağım. Mail adresimden cevaplamamı istediğiniz tüm sorularınızı bana iletebilirsiniz.
sennurduzkaya@gmail.com

YORUMLAR