Ben Bir Zeytin Ağacıyım
Ben bir zeytin ağacıyım.
Ölmez ağacı derler adıma.
Köklerim bin yıllık gizlerle sarmaş dolaş.
Toprağın en derin acılarını da tattım,
Güneşin en sıcak öpücüğünü de.
Rüzgârla konuşurum,
Kuşlarla sırdaşım.
İnsanlardan önce vardım bu topraklarda,
İnsanlardan sonra da burada olacağım, eğer bırakırsanız...
Yapraklarımın her biri ayrı bir anlam yüklüdür,
Her zeytin tanesi bir yaşam belirtisi,
Savaşlar görmüşüm,
barışlara tanıklık etmişim.
Gölgemde sevdalar yeşermiş,
Acılar dinmiş.
Ben kutsalım aslında,
İncil’de, Tevrat’ta, Kur’an’da yerim var.
Barışın simgesiyim.
Ama şimdi… testereler yaklaşıyor usulca,
İnşa edilecek bir beton yığını uğruna
Köklerimi sökmeye geliyorlar.
Ey insan!
Senin için meyve verdim,
Senin için eğildim rüzgâra,
Senin için yandım güneşin altında.
Ama sen,
Beni unuttun.
Ben bir zeytin ağacıyım.
Kesilirsem yalnızca ben değil,
Bir tarih, bir doğa, bir umut da ölür.
Ve bil ki,
Bir zeytin ağacının yasını
Yeryüzü uzun süre tutar.
Zeki BAŞTÜRK