YIKMAK DEĞİL, ONARMAK. SUÇLAMAK DEĞİL, ARAŞTIRMAK. AYRIŞTIRMAK DEĞİL, HESAP VEREBİLİRLİK. MAKAM DEĞİL, TOPLUMUN MENFAATİ.

Nagihan AKARGEÇER (KUANTUM VE ŞİFA UZMANI)

20-11-2026 12:33

YIKMAK DEĞİL, ONARMAK.
SUÇLAMAK DEĞİL, ARAŞTIRMAK.
AYRIŞTIRMAK DEĞİL, HESAP VEREBİLİRLİK.
MAKAM DEĞİL, TOPLUMUN MENFAATİ.


GÜVENİN ÇÜRÜDÜĞÜ YERDE TOPLUM DAĞILMAYA BAŞLAR

Peki, bir toplumun psikolojisini kim koruyacak?
Bir insana defalarca umut verip sonra hayal kırıklığına uğratırsanız, bir süre sonra yalnızca o insana olan güvenini değil, çevresindeki herkese karşı duyduğu güveni de kaybedebilir. Peki, aynı duyguyu milyonlarca insana yaşatırsanız ne olur?
Bir düşünün…
İnsanlar sabah evlerinden çıkarken artık birbirlerine güvenmekte zorlanıyorsa, sokakta karşılaştığı insana tahammülü azalmışsa, geleceğe dair kaygıları her geçen gün büyüyorsa, burada yalnızca bireysel bir huzursuzluktan mı söz etmeliyiz?

Yoksa toplumun ortak psikolojisinde meydana gelen bir aşınmayı mı konuşmalıyız?
İnsan, güven duymak ister. Verdiği oyun, yaptığı tercihin, gösterdiği emeğin ve kurduğu hayalin bir karşılığı olduğuna inanmak ister. Bir kuruma başvurduğunda adalet bulmayı, bir temsilci seçtiğinde iradesinin korunmasını, bir derneğe veya meslek kuruluşuna üye olduğunda kendisini temsil eden kişinin sorumluluk taşımasını bekler.
Peki ya bunların hiçbiri gerçekleşmezse?
Her seçimden sonra yeni umutlar kuran, her defasında değişim bekleyen, ancak tekrar tekrar hayal kırıklığı yaşayan bir toplumun ruh hâlini hiç düşündük mü?
İnsanların birbirine tahammülünün azalması, öfkenin gündelik hayatın içine yerleşmesi, komşunun komşuya, vatandaşın kuruma, çalışanın yöneticisine güvenmekte zorlanması kendiliğinden ortaya çıkan meseleler değildir. Ekonomik koşullar, adaletsizlik algısı, gelecek kaygısı, sosyal eşitsizlik ve yaşanan olumsuz deneyimler bu tabloyu besleyebilir.

Elbette her hayal kırıklığı suç doğurmaz. Her öfkeli insan suç işlemez. Suçun tek bir nedeni de yoktur. Ancak sürekli stres, umutsuzluk, dışlanmışlık ve güvensizlik ğduygularının insan davranışları üzerindeki etkisini görmezden gelebilir miyiz?
Bir insanın ruhsal dayanıklılığını zorlayan koşulları, toplumsal ilişkilerdeki bozulmayı ve giderek büyüyen öfkeyi konuşmadan yalnızca ortaya çıkan sonuçlarla mücadele etmek yeterli midir?
Peki, hiç düşündünüz mü: Bugün toplumda karşılaştığımız bazı sorunların arkasında, yıllardır biriken hayal kırıklıklarının, güvensizliğin ve çaresizlik duygusunun da payı olabilir mi?
Belki de artık yalnızca hastanelerin kapısına, adliyelerin koridorlarına, emniyet kayıtlarına bakarak değil; insanları bu noktaya getiren toplumsal koşullara da bakmamız gerekiyor.

Çünkü bir toplumun sağlığı yalnızca hastanelerde ölçülmez. İnsanların birbirine gösterdiği saygıda, sokaktaki tahammülde, aile içindeki huzurda, komşuluk ilişkilerinde ve geleceğe duyulan güvende de kendisini gösterir.
Mesele yalnızca siyaset değil, temsil ve sorumluluk meselesidir
Sandığa giden vatandaş, bir adaya ve onun temsil ettiği siyasi anlayışa güvenerek tercihte bulunur. Seçim sonrasında temsilcinin siyasi kimliğini değiştirmesi ise toplumda doğal olarak şu soruyu doğurabilir:
Benim verdiğim destek hangi anlayış için kullanıldı? Seçmen iradesi nasıl korunacak? Temsil sorumluluğu nerede başlayıp nerede bitecek?
Burada herhangi bir siyasi partiyi hedef almıyorum. Bu mesele yalnızca bir partinin değil, demokratik temsilin ve toplumsal güvenin meselesidir.

Aynı sorumluluk anlayışı belediyelerde, kamu kurumlarında, derneklerde, sivil toplum kuruluşlarında, kent konseylerinde ve meslek odalarında da geçerlidir.
Bir makamın sahibi olmak, o makamın sağladığı yetkiyi kişisel çıkar için kullanma hakkı vermez. Bir kurumda seçilmiş olmak, hesap verme sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Bir kişinin yakını olmak da kendiliğinden yetki sahibi olmak anlamına gelmez.
Bütün bu alanlarda etik değerlerin, şeffaflığın, denetimin ve hesap verebilirliğin güçlendirilmesi gerekiyor.
Elbette her kurumun kanunu, görevi ve sorumluluğu farklıdır. Ancak kamu güvenini ilgilendiren her alanda ortak bir ilkeye ihtiyacımız var: Yetki varsa sorumluluk, temsil varsa hesap verebilirlik olmalı.

İddialar varsa bağımsız biçimde araştırılmalı; yanlış yapan kim olursa olsun hukuk önünde hesap vermeli. İyi niyetle görev yapanlar da haksız suçlamalara karşı korunmalı.
Ağacı yıkmak değil, köklerini korumak istiyoruz
Bazen dışarıdan bakıldığında son derece güçlü görünen bir ağacın içten içe zayıfladığını fark edemezsiniz. Köklerine yerleşen kurtlar zamanında temizlenmezse, ağacın gövdesi de dalları da bir gün dayanamaz hâle gelir.
Oysa ağacı kesmek kimseye fayda sağlamaz. O ağacın gölgesinde yaşayan herkes zarar görür.
Bizim meselemiz de budur.

Kurumları yıpratmak, devletin işleyişini zayıflatmak, siyasi yapıları hedef almak ya da insanları birbirine düşürmek değil; varsa içerideki sorunları ortaya çıkarmak, denetim mekanizmalarını güçlendirmek ve güven duygusunu yeniden inşa etmektir.
En üst makamdan en alt görevliye kadar herkesin aynı hukuk ve etik ilkeleriyle değerlendirilmesini istiyoruz. İyi niyetli çabaların önünü kesen ihmaller, çıkar çatışmaları, denetim eksiklikleri ve görevini kötüye kullanma iddiaları varsa bunların üzeri örtülmesin; tarafsızca incelensin.
Çünkü bir kurumun itibarı, hataları saklayarak değil, hataları düzeltebilecek cesareti göstererek korunur.
Peki, toplumun umudunu kim koruyacak?

İnsanlara sürekli sabretmelerini söylemek kolay. Ancak sabrın da güvenin de bir sınırı var.
Vatandaşın devlete, kurumlara, seçtiği temsilcilere ve birbirine güvenebildiği bir toplumsal düzen kurmak zorundayız. İnsanların geleceğe korkuyla değil umutla bakabildiği, hakkını ararken kendisini çaresiz hissetmediği, adaletin kişiye veya siyasi kimliğe göre değişmediğine inandığı bir düzen…
Bu çağrı herhangi bir siyasi görüşün değil, toplumun ortak ihtiyacıdır.
Bugün iktidarda olanlar, yarın iktidara gelecek olanlar; belediye başkanları, milletvekilleri, meclis üyeleri, dernek yöneticileri, meslek kuruluşlarının temsilcileri… Herkes kendisine şu soruyu sormalı:

Bana emanet edilen güveni koruyor muyum, yoksa farkında olmadan o güvenin aşınmasına mı neden oluyorum?
Çünkü güven kaybedildiğinde yalnızca bir makama veya bir kişiye duyulan inanç kaybolmaz. İnsanların birlikte yaşama iradesi de yara alır.
Bizim ihtiyacımız yeni bir kavga değil, toplumsal bir onarımdır.
Yıkmak değil onarmak. Suçlamak değil araştırmak. Ayrıştırmak değil adil davranmak. Makamı korumak değil, topluma hizmet etmek.
Bir ülkenin en büyük gücü yalnızca kurumlarının büyüklüğü değil, o kurumlara güvenen insanlarının varlığıdır.
Ve unutmayalım:

Bir insanın umudunu kırmak belki bir anlık iştir; ama bir toplumun güvenini yeniden kazanmak yıllar alabilir.

DİĞER YAZILARI BİZ SİZLERİN ÇOCUKLUKTA YAPIP BOZDUĞUNUZ YAPBOZ OYUNCAKLAR DEĞİLİZ! 01-01-1970 03:00 SİZ HİÇ BAŞKASININ TEKÂMÜLÜNE MÜDAHALE ETTİNİZ Mİ? 01-01-1970 03:00 "HİÇBİRİMİZ MASUM DEĞİLİZ". 01-01-1970 03:00 BAZILARI BİR GÜN ÖLÜR, BAZILARI HER GÜN ÖLÜR… 01-01-1970 03:00 SANAT OLMADAN YAŞAM OLMAZ: SİVAS EKSPRESİ YOLA ÇIKIYOR! 01-01-1970 03:00 SAKLADIĞINIZ GERÇEKLER, YARIN SEVDİKLERİNİZİN KARŞISINA ÇIKABİLİR! 01-01-1970 03:00 "YARADANLA YARALAYANLARIN, ARASINDAN ÇEKİLMEK, " 01-01-1970 03:00 BİZE NELER OLUYOR? HER HAFTA BİR İNTİHAR HABERİ, GENÇLER KORKUYOR! 01-01-1970 03:00 ÇOCUKLARIMIZ RİSK ALTINDA! DİKKAT, BU BİR UYARIDIR! 01-01-1970 03:00 ÇARESİZLİĞE SÜRÜKLENEN İNSANLIĞIN FERYADINI KİM GÖRÜYOR? 01-01-1970 03:00 ÇOCUĞUMUZU ZİRVEYE TAŞIRKEN, İNSANLIĞIMIZI UÇURUMDAN MI ATIYORUZ? 01-01-1970 03:00 ALLAH'IM, SANA ŞİKÂYETİMİZ VAR! 01-01-1970 03:00 NEREDE BİZİM ESKİ DOKTORLARIMIZ? 01-01-1970 03:00 KAÇINIZ AVUKAT MAĞDURU? 01-01-1970 03:00 KUANTUM SIÇRAMASINI KİMLER YAPIYOR? SOSYAL HİZMET KİMLER İÇİN?  01-01-1970 03:00 DEVLETE DESTEK, TOPLUMA NEFES, İNSANIMIZA ŞİFA 01-01-1970 03:00 PARA KAYBININ ÖTESİNDE: BU İNSANLARIN RUHLARINI KİMLER TOPARLAYACAK? 01-01-1970 03:00 RUHUN KAÇ PARÇAYA BÖLÜNDÜ? 01-01-1970 03:00 DÜŞÜNCE GÜCÜMÜZE SALDIRI VAR 01-01-1970 03:00 TAŞIMA SUYLA PSİKOLOJİMİZ DÜZELMEZ; ÇOCUKLARIMIZIN RUHUNU KİM GÖRECEK? 01-01-1970 03:00 ÜLKEMİZİN YAŞAM SUYU ÇEKİLİRKEN, YAŞAMA GÜVENİMİZ DE Mİ ÇEKİLİYOR? 01-01-1970 03:00 HAKKINI ARARKEN KENDİNİ SUÇLAMA:  RUHUN AYNASINDA MAĞDURİYET 01-01-1970 03:00 BODRUM BODRUM…  SEN KİMLERİ YUTTUN? 01-01-1970 03:00 BODRUM'U KİM KORUYACAK? YEL DEĞİRMENLERİNİN SUYU MU ÇEKİLDİ? 01-01-1970 03:00 KURALLAR KİMLERE GÖRE HAZIRLANIYOR? 01-01-1970 03:00 DÜRÜSTLÜK SATILIK DEĞİLDİR.  01-01-1970 03:00 ÇOCUKLARIMIZI KİMLERE EMANET EDİYORUZ?  01-01-1970 03:00 BİZİM İNSANIMIZI KİM KORUYACAK?BİZİM ÇOCUKLARIMIZI KİM KORUYACAK?  01-01-1970 03:00 DEPREMDE YALNIZCA BİNALAR DEĞİL, HAKLAR DA KORUNMALI 01-01-1970 03:00 SİZ KİMİ KANDIRIYORSUNUZ? 01-01-1970 03:00 SON OYUNCAĞINIZ BU NESİL Mİ KALDI? 01-01-1970 03:00 BİR EMEKLİYİ KAYBETMEK, BİR KÜTÜPHANEYİ KAYBETMEKTİR. EMEKLİ ÖLSÜN MÜ İSTENİYOR, YOKSA BİLGİLERİ VE TECRÜBELERİYLE BİRLİKTE SESSİZCE YOK OLMALARI Mİ?  01-01-1970 03:00 EMEKLİLERİN DİKKATİNE: BU HESABI BİRLİKTE SORALIM.  01-01-1970 03:00 AKADEMİ KURMAK BU KADAR KOLAY MI? 01-01-1970 03:00 TOPRAĞIN KAYGISI, SOFRAMIZIN GELECEĞİ.  01-01-1970 03:00 GÜNEŞİ DE Mİ KİRALADINIZ? DENİZ HEPİMİZİN, SAHİLLER DE.. 01-01-1970 03:00 ÇOCUKLARIMIZA BIRAKACAĞIMIZ EN BÜYÜK MİRAS BAŞARIDIR...  01-01-1970 03:00 “BEN KONUŞAMAYANLARIN AVUKATIYIM: ÇİÇEĞİN, AĞACIN VE CANLARIN SESSİZ HAKKI" 01-01-1970 03:00 KAYBOLAN EVRAKLAR DEĞİL, KAYBOLAN GÜVEN.  01-01-1970 03:00 SINAV GÜNÜNDE KAYBEDİLEN ŞEY SADECE ZAMAN DEĞİLDİ 01-01-1970 03:00 DEVLETİN GÖREVİ: VATANDAŞIN RUH SAĞLIĞINI,BÜTÇESİNİ VE GELECEĞİNİ KORUMAKTIR. 01-01-1970 03:00 VATANDAŞIN BORCU MU, SİSTEMİN YÜKÜ MÜ? YAŞLILARIMIZ DİJİTAL SİSTEMİN NERESİNDE? 01-01-1970 03:00 DEVLET KAPISINDA VATANDAŞIN AKLINA TAKILAN SORULAR,. VATANDAŞA YAŞATILAN PSİKOLOJİK TRAVMALAR,.  01-01-1970 03:00 BAYRAMLARDA UNUTULANLAR… 01-01-1970 03:00 MOBBİNG ALTINDA YIKILAN GÜVEN: CUMHURİYET VE ADALETİN SINAVI 01-01-1970 03:00 MAKAMLARI KORUMAK MI? GELECEĞİ YETİŞTİRMEK Mİ?  01-01-1970 03:00 RUHLARIMIZDA BIRAKTIĞINIZ YIKINTILAR 01-01-1970 03:00 TÜM İNSANLARIN ÇIĞLIĞI.  ASIL SORUMLULAR NEDEN KORUNUYOR? 01-01-1970 03:00 İNSAN PSİKOLOJİSİNİ YOK SAYAN BU DÜZENİ KİMLER KORUYOR? 01-01-1970 03:00 BİR NESLİ BİZ Mİ DÜŞMANA ÇEVİRDİK?     Kendi Ellerinizle Düşman mı Yetiştirdiniz? 01-01-1970 03:00 "BU 23 NİSAN'DA HİÇ BOĞAZINIZ DÜĞÜMLENDİ'Mİ?  01-01-1970 03:00 ERKEKLER KADINLARINI NEDEN ÖLDÜRÜYOR? 01-01-1970 03:00 TOPLUMUN, GENÇLİĞİN, EMEKLİNİN PSİKOLOJİSİ NASIL BOZULUR? 01-01-1970 03:00 KREŞLERE MAHKÛM BIRAKILAN BEBEK RUHLAR 01-01-1970 03:00 KELEPÇELİ RUHLAR “TOPLUM OLARAK NEYİ KAÇIRIYORUZ?” 01-01-1970 03:00 VİCDANLARIN SESSİZLİĞİ VE ÖDÜLLENDİRİLEN SUSKUNLUKLAR 01-01-1970 03:00 Bir önceki yazımın devamı.. BAĞ MI, GARANTİ Mİ? 01-01-1970 03:00 VİCDAN CİNSİYET TANIMAZ SLOGAN: KADIN GÜÇTÜR; AMA ADALET OLMAZSA GÜÇ YARAYA DÖNÜŞÜR.  01-01-1970 03:00 HAPLA SUSTURULAN BİR TOPLUM MUYUZ? 01-01-1970 03:00 "NARSİSTLER."Sizi Sessizce Nasıl Kontrol Eder? 01-01-1970 03:00 8 MART: KUTLAMA DEĞİL, EMEKÇİ KADINLARI ANMA GÜNÜDÜR!  01-01-1970 03:00 AİLELER TARAFINDAN NARSİST BİR ÇOCUK NASIL YETİŞTİRİLİR? 01-01-1970 03:00 SENİN GÖLGENİN NARSİST OLDUĞUNU BİLİYOR MUSUN? 01-01-1970 03:00 "BİR ÇORBA 200 LİRA, VİCDAN KAÇ LİRA?  01-01-1970 03:00 Kadın konuşur, toplum olgunlaşır 01-01-1970 03:00 KADIN SUSARSA, DÜNYA YAVAŞLAR. 01-01-1970 03:00 KADIN SUSTUKÇA DÜNYA YOLUNU KAYBEDER: Sessizlik Erdem Değil, Bir Toplumun Çöküşüdür! 01-01-1970 03:00